Rambo is 32, heeft z2 gelopen bij de paarden tot zijn 22ste.
Tot een jaar teruig sprongen we nog wissels, rijden deden we nog actief.
Toen begon hij opeens veel te kreupelen, totdat hij echt een fikse peesblessure kreeg waardoor ik heb gezegd: Zijn benen kunnen het niet meer, hoe zeer hij ook wil. Rijden gaat niet meer.
Veel gelopen al die tijd, langzaam maar zeker vooruit maar Rambo was zó boos en zag het zelf ook niet meer zitten. Hij was echt niet meer vrolijk, ik zag het somber in..
Tot een maand terug de DA kwam, aangezien we nu al een hele tijd aan het stappen waren maar Rambo haast explodeerde van energie. Ik wilde wel met hem joggen, maar alleen met goedkeuring dat het geen kwaad kon.
DA gaf het advies hem echt te behandelen als een opa: ene dag kan je ravotten, andere dag zal je er heel moe van zijn. En misschien last hebben. Maar liever een jaartje korter en plezier, dan wegkwijnen.
Ik ben toen langzaam aan meer gaan doen, longeren, joggen, eens erop stappen, steeds een stukje verder. 10 min, 20 min, 30 min, ging goed.
Nu zijn we zover dat we buiten kunnen draven, en onze eerste galop weer geaan hebben!!!
Maar omdat ik bang ben dat hij struikelt, maak ik hem lekker actief en rij ik hem rond en van achteren.
Rambo wordt erzó vrolijk van!! maakt zich groot, oren naar voren , hoppa
Dus we waren alweer op de terugweg, ik reed samen met mijn vriendin, dat rambo niet wilde stoppen met draven, terwijl we aan het stappen waren. ( hij draafde aan)
Maar echt op een heel laag tempo, dat ik nog de grap maak: 'we kunnen wel de piaff doen
'Ik neem hem iets terug, drijf wat bij, hoppa!!!! volwaardige piaff uit zijn mouw!!!
ik stond echt paf!!!! dat kost hartstikke veel kracht, maar hij danste gewoon!!!
Ik natuurlijk aan iedereen van stal vertellen, maar balen dat ik geen filmpje had, want sja, een 32 jarige in de piaff???
ha! mijn liefste kanjer blijft de stoerste voor altijd!!!