Dagmar en ik zijn al een tijdje gestopt met rijden, ivm haar superscheve bekken. Ze staat nu lekker in het land en heeft de tijd van haar leven. Ik heb een nieuw paard gekocht om weer lekker mee te rijden. Het was eerst de bedoeling dat Dagmar gewoon 24/7 buiten zou blijven staan bij ons met een schuilhutje. Maar steeds als haar vriendinnetje het land uit werd gehaald of bijgevoerd werd dan was ze stikjaloers en bleef ze maar rondjes lopen waardoor het land zwart wordt.
Nou heb ik dus de perfecte oplossing gevonden: een vriendin Joyce B op bokt heeft een nieuw huis gekocht in Hemrik met heel veel land. Zij heeft ook een pony waar ze niks meer mee kan doen. Dagmar gaat dus per september daarheen verhuizen en de pony gezelschap houden en lekker in het land staan. Ik kan er natuurlijk nog een keer per week naar toe gaan, maar toch.... Nu staat ze achter mijn huis en dan zo'n 10/15 km hier vandaan.
Wel egoistisch van mij he, ik vind het echt heel moeilijk, terwijl Dag naar een paradijs gaat...

wel goed van je dat je het haar uiteindelijk wel gunt
veel sterkte! 
