Geplaatst 
Vandaag een bezoekje aan het zeer pitoreske Beekbergen om de beroemde springende IJslander Röskur in het echt te zien. De omgeving was alvast erg mooi, randje veluwe geloof ik. Na een stapritje met Domi aan de hand mee kwamen we bij de bak, die ligt heel leuk verscholen in het bos. Röskur kan alles, doet alles, en kijkt nergens echt van op. Zelfs niet van een klas schoolkinderen op kamp die langs kwamen fietsen. (Allemaal herrie, allemaal knalgele hesjes.) Wat een contrast met Domi, die de hoeken eng vond, elke drie seconden haar hoofd in de lucht steekt omdat ze denkt dat ze mogelijk ergens op moet letten.
Toch hield zelfs Domi zich bij de kinderen best goed, ze stond wel argwanend te snuiven, maar bleef staan.
In de bak is Iris nog even zonder zadel op Domi geklommen, die dat niet echt geweldig vond, en een rondje achter Röskur aangestapt.
Röskur zit heerlijk, ontspannen en de galop was helemaal heerlijk. Toen hebben we zelfs nog een paar sprongetjes geprobeerd. Zie hierboven 1 van de pogingen. We zijn blijven zitten, maar echt vloeiend ging het allerminst
Zal ik wel, zal ik niet, zal ik wel? Ja, dan is de vaart eruit en moet je dus met een enorme sprong erover heen. Dat zit niet echt makkelijk Volgende hindernis, een eenvoudig en beslist niet hoog stijltje, was een weigering. Nog eens proberen, maar nee. Nou ja, ook goed, dan gaan we er in stap overheen, toch? Dus Röskur tilt heel voorzichtig 1 beentje op, die hangt even suffig boven de hindernis, en nee, past toch niet, vond hij. Maar daar was ik het niet helemaal mee eens. Even aangemoedigd, en toen bleek het toch te kunnen. Daarna waren de weigeringen over en zijn we er nog een paar keer overheen gegaan.
Vervolgens ging Iris er ook nog even op, om te laten zien dat ie het nog wat beter kon. Dat ging al een stuk vloeiender, al aarzelder Roskje nog een paar keer. Wij, als doorgewinterde springexperts
hebben besloten dat het lag aan dat Rosk de afstand niet zo goed in kan schatten, waardoor het soms een enorm grote sprong wordt, en 1 keer een klein tussenstapje werd gemaakt. Maar ja, ik heb vrij eenvoudig springen geleerd (men neme een paard dat het kan, stuurt het op het midden van de hindernis, en dan hoort ie het te doen) dus ik kon hem niet helpen, en voor Iris gold ongeveer hetzelfde. Weer naar huis gewandeld, Domi het grootste deel als handpaard. Het was erg gezellig, gelukkig prima weer, en ik ben definitief lid van de Röskur-fanclub. (Waar is die?)
Als het goed is volgen er nog wat foto's.
Hij is leuk he ! Ik heb hem nooit IRL gezien maar op foto's issie leuk 
Hij was de laatste tijd juist zo pittig, vandaag was ie weer wat langzamer. 
(en als hij iets pittiger / vlotter is is natuurlijk z'n tölt ook beter, dan zet ie vaak z'n achterhand er wat beter onder. wat natuurlijk met springen ook wel slim was geweest. 
