Om even wat vragen voor te zijn: hier kan je al mijn andere kleisels zien. En de site wordt regelmatig bijgehouden! Bijna al mijn kleisels zijn te koop, mocht je echt interesse hebben, geef even een gil! Ook als je zegt: ik vind die wel heel erg leuk, maar ik wil er graag iets anders aan, het kan allemaal!
En ik klei in opdracht. Mocht je verder nog iets willen weten, mijn pb-box is open!
Daantje.
Een tijdje terug had ik een vriendin op bezoek, en we verveelden ons een beetje. Dus de klei maar eens tevoorschijn gehad, en gaan kleien. Mijn klont wilde niet echt, mijn inspiratie zat vast. Vriendin riep ineens: waarom maak je er geen draak van? Dus maar eens begonnen, en toen kwam Daantje eruit gerold. Nog voordat hij écht klaar was, zei de vriendin dat hij op een draak uit een prentenboek leek, en zodoende heette Daantje al Daantje voordat hij echt klaar was! Hij heeft ook nog een staart over zijn rug lopen met een puntje eraan, maar die zie je op deze foto dus niet. En de ogen zijn dezelfde ogen als Turf ook had!

I spie...
Een idee dat zomaar in mijn hoofd opkwam, een kindje met een verrekijker, over de rug van een hond. Het is geen prachtig kunstwerk, maar mijn idee is in ieder geval uitgewerkt. De hond is inmiddels omgedoopt tot everzwijnhond, maar dat maakt niet uit. Ik vind hem, nu hij geverfd is, wel een heel stuk sympathieker. Je moet er maar van houden zullen we dan maar zeggen


Kermi.
Ik zing in een kwartet mee, maar de laatste tijd gaat dat zingen niet je van het. Vooral omdat ik niet in staat ben een hele avond te zingen. We hebben een kwartet lid, en die heeft de bijnaam Kermit gekregen, omdat ze altijd wel iets raars doet. Heel erg leuk natuurlijk! En om te laten weten dat het niet aan haar ligt dat ik niet meer zoveel kan zingen, heb ik een kikker voor haar gekleid. Kermi heeft op zijn rug een aftekening staan, 2 druppelvormen of iets dergelijks. Op mijn site staan daar betere foto's van, maar aangezien ik zoveel kleisels heb, krijg ik niet zoveel foto's op bokt. Kermi moet wel nog gevernist worden, maar dan moet hij eerst echt goed droog zijn qua verf.

Kliekje en Klikje.
Tja, een andere naam kon ik niet bedenken. Ik had nog een klein restje groene klei over, 2 prachtige kralen gevonden, dus daar wilde ik iets mee maken. Affijn, een bolletje gemaakt, oogjes, oogleden, en versiersels. Ondanks zijn naam en afkomst, vind ik hem erg geslaagd. Mede door zijn uitdrukking. Helaas is Kliekje door een noodlottig ongeval zijn wenkbrauwen kwijtgeraakt. Ik wilde hem zo niet verkopen, maar mijn moeder wilde hem niet weggooien. Dus lijm, verf en vernis in de hand genomen, en na wat plak- en knipwerk zag Kliekje er wel weer redelijk goed uit. Op de foto lijkt het alsof er een rood stipje in zijn oog zit, maar dit komt door de bewerking. Daar is denk ik iets fout gegaan.
Een zekere bokker, genaamd Vjestagirl zag Kliekje en was verliefd. Ik kreeg het verzoek of ik voor haar ook een Kliekje wilde maken, maar dan met wat aanpassingen. Natuurlijk kon dat! En zo werd Klikje geboren. Klikje heeft groene ogen en groene kronkeltjes, maar dat maakt hem er zeker niet minder om!

Naambordje.
Mijn moeder vroeg mij ineens of ik niet een naambordje wilde kleien. Ik had totaal de vrije hand, alleen onze naam, en huisnummer moesten op het bord. Voor de rest mocht ik het zelf weten. Het beestje linksonder was snel verzonnen, het hengeltje ook. Toen bedacht mijn mams dat het leuk zou zijn om hem een echt lijntje met een visje eronder te geven. Dus dat ook nog maar even gekleid. Ik vond de lantaarn-kraal erg mooi, dus die wilde ik ook gebruiken. En toen moest er nog een maan en sterren bij, et voila! Ons naambordje.

Zeg oma...
Een paar dagen geleden liep ik door Maastricht te slenteren. Bij de bijenkorf lag een boek over Roodkapje, met een plaatje erin van een grote wolf, en een klein roodkapje. Dát vond ik nou eens een leuk plaatje, en ik riep tevreden dat ik die ging kleien. En zodoende is dit kleiseltje eruit gekomen. Het was nogal een uitdaging om de verhoudingen zo te krijgen dat ik ze goed vond, maar ik ben er nu wel tevreden over. De kleuren zijn bewus wat fel gehouden, dat vond ik wel bij het geheel passen!

Rusp.
Mijn moeder zei eens fleurig tegen mij: waarom klei je niet eens een rupsje, om te kijken hoe dat bevalt? Dat vond ik wel een leuke uitdaging, dus dat heb ik gedaan. Klei gepakt, en maar eens begonnen. Langzaam maar zeker kwam daar een rupsje tevoorschijn! Rusp heet Rusp omdat het zo grappig klinkt, dus nee, het is geen typo
Rusp moet ook nog vernist worden, maar dat wil ik ook pas doen als de verf helemaal droog is.
Vosje.
Laatst was ik Frank en Frey aan het kijken, een van mijn favoriete Disney films. Ik vond de vossen zo ontzettend leuk dat ik er ook eentje wilde kleien. Zo gezegd zo gedaan. Flink aan gewerkt, omdat ik het heel lastig vond om de juiste houding en verhouding te krijgen. Maar toch, na een paar spannende minuten was daar de basis voor Vos. En dit is haar geworden!

Tai-Bo.
Ik wilde voor een kennis een beeldje kleien. Nou ja, niet echt een beeldje, maar is speciaals. En zo besloot ik een tegeltje te maken van haar hond met zijn tuttel dekentje. Ja echt, de hond is een Newfoundlander, en die zeult de hele dag met een doekje rond, waar hij dan op gaat liggen zuigen. Heel schattig, maar ook heel raar. Het was niet de bedoeling een levensechte tegel te maken, maar meer hond met deken vast te leggen. En dat is toch wel redelijk gelukt. Hij wordt diepbruin, met verschillende soorten bruin geverfd. Ik ben zelf vreselijk benieuwd naar hoe hij gaat zijn als hij af is!

Vind het er leuk uit zien!

