De vraag was dan natuurlijk: wat zal ik gaan kleien. In een fotoboek van mijn moeder kwam ik een mooie foto tegen van de kleuren van een koningspinguin. Dat wilde ik ook eens verven! Maar verven zit mij niet in mijn bloed, dus dan kan ik maar beter een kleisel ervan maken, om die vervolgens te gaan verven.
Dit is de referentie foto geworden.
Voor de mensen die mijn klei werkjes niet kennen, kan je óf in deze topics kijken:
[UK] [ART] Mabroek, Flaubert de Dodo, en Felix (klei)
[UK] [ART] Flaubert, Mara, Cleo, Chookie en Borre (klei)
[UK] [ART] Kaia, Mara en Choockie (klei)
óf op mijn site:
http://www.kleisels.webklik.nl
In ieder geval, hierbij mijn plaatjes.

De vraag: welke klei gebruik je nou eigenlijk? Is meerdere malen de revue gepasseerd. Bij deze, deze klei gebruik ik dus. Ik koop de klei bij 't verfhuis, dat is bij ons een winkel met allemaal crea-bea spul.

Mijn allerhandigste opa heeft voor mij een draaitafel gemaakt. Op deze manier kan ik mijn klei werkjes draaien zonder de werkjes op zich te draaien. Op die manier hoef ik niet mijn vingers iedere keer op de klei te leggen. Dit is vooral heel onhandig als je net allemaal haartjes oid hebt zitten maken, en je duwt die dan vervolgens met je vingers plat. Dan baal je behoorlijk, dat kan ik je vertellen!

Bij mijn materialen mogen mijn trouwe klei-prik-dingen niet ontbreken. 2 Ervan heb ik speciaal gekocht om mee in de klei te roeren, de derde is een gewone huis-tuin-en-keuken-saté-prikker. Maar deze doet absoluut niet onder voor de officiele prikkers.

Goed, dan beginnen we met kleien. Ik maak altijd eerst een hele grove basis. Op die manier kan ik nu alvast een beetje met de verhoudingen spelen, dan weet ik hoe groot het werkje ongeveer gaat worden, en dan kan ik alles een beetje op maat maken.

Als tweede stap wrijf ik mijn werkjes altijd helemaal glad. Zelfs als er achteraf een vreselijk grove textuur op komt. Dit doe ik a: omdat ik het fijn vindt. Ik kan dan alvast een beetje de vorm vast gaan leggen, en b: ik krijg dan een beter overzicht van hoe alles eruit komt te zien. En dan als laatste nog, zodat ik eventuele ledematen makkelijk vast kan maken. Als ik die namelijk nog vast moet gaan duwen op het moment dat ik bijvoorbeeld al textuur erop had gelegd, dan kan ik dat stuk weer opnieuw gaan doen.

Op dit punt besefte ik dat deze pinguins geen veertjes of andere textuur zouden krijgen. Dit wordt een gestilleerd beeldje, zonder textuur, maar des te mooier als straks die felle kleuren erop zitten. Ik had het net over ledematen vastleggen, nou, daar bedoel ik dus bijvoorbeeld deze vleugeltjes mee. De vleugeltjes zijn er hier dus opgelegd, en het snaveltje van het kind zit er ook alvast op.

En dan als laatste stap: de pinguins zijn weer vrijwel helemaal glad gestreken, en het kind heeft oogjes. Mijn oogjes die ik gebruik zijn bijna altijd kraaltjes. Dit omdat ik die glans er niet met verf op kan krijgen, en daarbij kan je ik weet niet hoeveel verschillende vormen, kleuren en groottes in kraaltjes vinden. Ik heb hem nu nog gladder gemaakt aan alle kanten, zodat hij zometeen met verven echt strak in de verf komt. Tot zover mijn kleisel voor deze keer.
De oplettende kijker heeft misschien inderdaad gezien dat het snaveltje van de pinguin kleiner is dan op de foto. Dat klopt, mijn kopje is ook fijner dan die die de pinguin op de foto heeft. Dus dit is het snaveltje voor nu. Sowieso, als je goed kijkt naar mijn plaatje en het originele plaatje zie je dat er eigenlijk maar weinig klopt van het origineel. Dat is omdat ik graag een beetje abstract, gestilleerd, het is maar hoe je het noemt werk. Natuurlijk werk ik veel naar het realistische toe, maar vaak net niet. Dat vind ik leuk, en dat maakt mijn werkjes van mij

Ben zeer benieuwd naar het eindreslutaat.
Ben erg benieuwd naar het resultaat