Bokt.nl

Citaat:

Toen draaide de brunette zich om. ‘Zo, dus jij bent Ashley?’ Ik kon der uitdrukking niet aflezen en begon me zorgen te maken. Was ze vriend of vijand. ‘Ik ben Jessica, en dit is mijn vriendin Ellie.’ Ellie giechelde nog steeds. Ze had lang blond haar dat met een haarband naar achter werd gehouden. Jessica daarentegen had haar haar op een hoge staart gebonden. Jessica wist Ellie’s moet te snoeren met maar een strenge blik. Het was duidelijk dat Jessica de belangrijkste was. Ik lachte vriendelijk niet wetend wat ik moest zeggen. Ieder fout woord zou mijn sociale leven vergallen. Ik dankte de leraar die het gesprek onderbrak zodat mijn stilte niet zou opvallen. ‘Gaan jullie ook aan de slag?’ vroeg mevrouw Ravenburght lichtelijk geïrriteerd. Snel pakte ik mijn boek en schrift. Ik twijfelde met ze open te slaan aangezien Jessica en Ellie daar ook geen aanstalten voor leken te maken. Ik wou niet als een nerd overkomen, maar om meteen de eerste dag al straf te krijgen was ook niet al te best. Voorzichtig sloeg ik ze open en begon de eerste regel te lezen. Het verhaal kon mijn aandacht er niet bij houden. En langzaam gleed mijn blik weer door de klas. Het leek wel of er muren tussen iedere rang zaten. Degene die niet tot elkaars rang behoorden zeiden geen woord tegen elkaar, Zelfs hun ogen gluurde geen moment over de muur. Ik tikte op Jessica’s schouder kijkend of zij mijn gedachte zou bevestigen. Ze draaide zich gretig om, blij met de afleiding. ‘Wat is er?’ fluisterde ze. Ik keek om me heen ik kon moeilijk vragen of ze iedereen uit de klas wou voorstellen. Bij gebrek aan een andere vraag vroeg ik het toch maar. Jessica keek bedenkelijk. ‘Ik zal je alle belangrijke mensen vertellen, de rest doet er toch niet aan toe.’ Nu wees ze op de twee jongen aan de andere kant van het lokaal. ‘Dat zijn Mike en Richard, Ze zijn een beetje arrogant maar wel het populairst. Dus zorg maar dat je ze te vriend houdt.’ Mijn oog viel meteen op Mike hij had prachtig blond haar en schitterende donker bruine ogen. Ik kon goed begrijpen dat hij populair was. ‘En daarnaast zitten Sophie en Melissa. Beide sletjes, ik zou niet te veel van hun aantrekken als ik jouw was.’ Vervolgde Jessica mij uit mijn dromen wakker schuddend. ‘Daar voor zitten Steven en Daan als je ooit straf krijgt moet je gewoon naar hun toe gaan.’ Mijn theorien klopte perfect. Ze had precies de mensen opgenoemd die bij mij in het hokje populair zaten. ‘Vergeet Cay niet!’ Piepte Ellie erachteraan. ‘Die jongen daar in de andere hoek is Cay. Als je wat over hem wilt weten moet je het Ellie maar vragen.’ Ellie nam het verhaal meteen over. ‘Hij is echt zo’n Badguy, hij werkt hier in de kroeg. De helft van de tijd is hij niet op school. Waarschijnlijk vechten of drugs gebruiken of iets in die richting. En voor de rest is hij gewoon vet lekker.’ Ellie giechelde weer. Ik keek de richting van hem op. Zijn gezicht was nog steeds onzichtbaar onder zijn zwarte haar. Maar voor hoever ik kon oordelen was hij niet echt knap. Mike was een stuk knapper. Wat dat Badguy betrof. Hij was zeker een duister type.

Eindelijk ging de bel ik was toe aan wat frisse buitenlucht. Met een naar gevoel herinnerde ik me dat ik nog twee uur te gaan had voor ik dit muffe hok kon verlaten. De gangen maakte het er niet veel beter op. Het leek wel of ik in een snel stromende rivier terecht was gekomen. Happend naar adem wist ik me te bevrijden. De stroming had me naar een totaal ander deel van de school gebracht. Ik griste het propje uit mijn zak en bekeek de bordjes. Ze hadden me in ieder geval de goede kant op gebracht. Jessica en Ellie zaten weer in mijn klas. Ik ging op mijn vertrouwde plekje achterin zitten. De meiden die voor me zaten waren volledig onbekend voor mij. Ze namen ook niet de moeite om dat geheim aan mij te onthullen. In stilte kroop het uur langzaam voorbij. Mijn arm werd lam van alle aantekeningen. Trrriingg… Eindelijk pauze! Ik was als eerste van mijn plek. De frisse lucht kwam me te gemoed zodra ik de deur open zwaaide. Ik ademde zo diep mogelijk in. Mijn longen zuiverend van de verstikkende lucht binnen. De rust om me heen was heerlijk. Ik kreeg niet meer dan een minuut om van deze rust te genieten. Het plein stroomde vol. De picknick bankjes waren als eerste bezet. Ik liet de lucht in een diepe zucht ontsnappen. Net toen ik mijn tas wou weggooien om staand aan mijn lunch te beginnen hoorde ik iemand mijn naam roepen. Verbaasd keek ik naar het meisje dat wild met haar armen zwaaide. Het was Jessica. Ik keek even om mij heen of er niemand anders was wie ze zou kunnen bedoelen. Maar iedereen was zijn eten al ergens aan het verorberen. Op mijn hoede liep ik er heen. Het klonk mij vreemd in de oren dat ik meteen met hun zou mogen mee eten. Zij waren de zogenaamde populaire en ik, ik was de nieuwkomer en niets meer. Met een schok herinnerde ik me hoe ik er uitzag. Snel bond ik mijn haar op een staart zodat het niet meer sluiks langs mijn gezicht hing. Ik was blij dat ik vanochtend in ieder geval make-up had opgedaan. Jessica hield een stoel vrij. ‘Ga zitten dan stel ik je aan de rest voor. Dit is Angela.’ze wees naar een vals kijkend meisje. Haar ogen waren dik zwart omlijnd, Haar rode haar was strak naar achter gebonden. Alles aan haar deed me achteruit deinzen. ‘Over Daan en Steven had ik in de klas al verteld. En dit is Thomas.’ Thomas was in hoeverre ik kon zien de knapste van het stel. Hij had bruin haar waaronder twee donker bruine ogen twinkelde. Zijn brede kaaklijn deed hem ouder lijken dan de rest. ‘En dit is Micheal.’ Vertelde ze als laatste met net iets meer liefde in haar stem. Micheal was een nogal slungelige lange jongen niet zo zeer onknap, maar hij leek mij veel te kwetsbaar, Eén goede knal en hij was knock-out. ‘Jongens, dit is Ashley, ze is vandaag voor het eerst hier op school.’ Ik voelde me rood worden. Waarom had ze dat er nou bij moeten vertellen.. De pauze ging veel te snel voorbij. Ik moest de frisse buitenlucht weer inruilen voor de muffe zweterige stank binnen. De rest van de dag verstreek traag. Ik probeerde me wel te concentreren op de les, maar om de een of andere reden leek het wel of de leraren een andere taal spraken. Na de schoolbel strompelde ik naar de rode auto die al voor school stond. Misschien leek de school toch iets meer op de hemel dan hel.

Citaat:

Ik moest thuis een manier zien te vinden zodat mijn mam mijn haar wou knippen. Maar na mijn chagrijnige gedoe van vanochtend zou dat vast niet makkelijk worden. Ik probeerde de hele avond zo lief mogelijk te doen. Na het avond eten besloot ik de stap te wagen. Mijn moeder was meteen enthousiast. Ze nam niet de tijd om de keuken nog verder op te ruimen. Ik werd meteen het kleine achterkamertje ingetrokken waar al haar kapperspullen lagen. Ik plofte op de stoel die voor de spiegel stond. Steeds meer beseffend hoe vreselijk ik er uit zag. Waarom had Jessica ooit tegen mij willen praten. Misschien was het wel aleen om daarna een leuk lachertje te hebben. ‘Wil je weer hetzelfde model?’ Ik schudde nee, nu ik toch een nieuw leven begon kon ik dat net zo goed met een nieuw kapsel doen. ‘Doe er maar wat anders mee.’ Zei ik. Ze begon meteen druk aan het werk. Mijn moeder vond het heerlijk als ze aan mijn haar mocht zitten. Ze wenste altijd dat ze zelf nog zo’n bos had. Na een uur was mijn haar zeker de helft zo kort. En door mijn krullen kwam het net tot mijn schouders. Ze had me ook een’ pony gegeven. Ik kreeg er een ronder gezicht door maar het zag er wel goed uit. Tevreden ging ik na mijn kamer. Me is lekker uitlevend op de muziek. Ik schrok me dood toen mijn broek begon te trillen. Snel zette ik de radio uit en nam mijn mobiel op. ‘ASHLEY!!!’ Ik hield de telefoon een eindje van mijn oor af. ‘Ook leuk om jou weer te spreken Chantal’ lachte ik door de telefoon. Ik was haar schelle stem gaan missen. Ik had haar iet meer gesproken sinds ik naar dit rotdorp was verhuisd. ‘Van waar je belletje?’
‘Ik begon me af te vragen wanneer je je gezicht weer eens zou laten zien.’
Ik had inderdaad beloofd haar te komen opzoeken wanneer de verhuizing erop zat. ‘Misschien kan ik dit weekend, maar dan moet ik eerst mijn vader bellen of hij thuis is.’
‘Je kunt toch net zo goed bij mij blijven slapen als je vader niet thuis is of… of we gaan gewoon je vaders huis over hoop halen!’
Ik lachte even. ‘Laten we dat maar niet doen. Ik bel je nog oke? Dan laat ik je wel horen wat ik doe.’
‘Ik spreek je op msn, Doei.’
‘Doei’ En de telefoon werd opgehangen. Ik plofte op mijn bed neer. Het was zo fijn te weten dat mijn vrienden me niet waren vergeten. Wat ik er ook voor moest doen. Ik zou naar Chantal gaan.

Mam riep me voor het eten. Mam leek de laatste tijd niks anders meer te kunnen klaar maken dan diepvries voer of aardappels. Vandaag kreeg ik het tweede voor geschoteld. De maaltijd verliep zoals altijd in stilte. Ik probeerde de stilte te doorbreken. Dit was moeilijker dan ik ooit had gedacht. De woorden bleven steeds in mijn keel stikken. Het enige dat hoorbaar was, was een piep geluidje. Mijn moeder keek me vragend aan. Mijn woorden schoten zo snel uit mijn mond dat mijn moeder moest vragen of ik het wou herhalen. Langzaam begon ik het verhaal te herhalen. ‘Mam, is het goed als ik dit weekend naar pap toe ga?’ Ik maakte me klein klaar om haar woedeaanval op te vangen. Mijn moeder legde bedachtzaam haar bestek neer ze zuchtte diep. Misschien kreeg ik dan wel geen woedeaanval over me heen maar dit was hetzelfde. Ze vond het niet goed. Boos pakte ik de borden en liep naar de keuken. Ik zette ze met veel kracht op het aanrecht hopend dat er een paar zouden breken. Dat deden ze niet. Ik liet het bloedhete water in de afwasbak stromen. Mijn handen verbrandde Maar dat scheelde me niets. ‘Ik heb nog geen antwoord gegeven.’ Hoorde ik mijn moeder vanuit de kamer zeggen. ‘Dat is niet nodig die blik zei al genoeg.’ Gaf ik haar nijdig antwoord. Ze liep naar me toe haar ogen stonden medelevend. ‘Schat het is niet zo dat je niet naar je vader toe mag. Alleen ik moet dit hele weekend werken en er zijn geen goede verbindingen. En je vader kennende kan hij je vast niet ophalen.’ Ik wist wel dat ze gelijk had, maar weigerde er mee te leven. Boos ging ik door met de afwas hardhandiger dan eerder. Nu slaagde ik er wel in een bord te breken. Het steen sneed in mijn hand. Al snel vulde de snee zich met bloed. ‘Stop daar maar mee voor je jezelf nog erger verwond.’ Ik gooide de afwasborstel weg. ‘Ik zoek zelf wel een manier hoe ik bij papa kan komen.’ Riep ik boos en stormde de trap op. Ik liet me op mijn bed vallen. Ik zou Chantals ouders wel smse misschien dat zij me wouden ophalen. Ze waren altijd heel aardig voor me geweest. Ik stuurde Chantal gelijk een sms’je. Hej meis, Mijn mam kan me nie na pap brengu en nou j kent mn pap die haalt me tohg nie op. Zouwe jou ouderz me mis kunnen ophale? Dike Kus. Ik hoopte dat het kon. De rest van de avond weigerde ik na beneden te komen. Ik besloot uiteindelijk te gaan slapen toen ik na een uur nog steeds geen sms’je had gehad.

Piep,, Piep. Chagrijnig sloeg ik mijn wekker uit. Ik keek even op mijn mobiel. Maar ik had nog steeds geen bericht ontvangen. Mijn belofte nakomend om vandaag een goede indruk te maken klom ik uit mijn bed. Ik deed een hand vol moose in mijn haar. Al snel zag het er perfect uit. Na zo’n tien lagen mascare op te hebben gedaan en oogpotlood vond ik het wel weer prima. Of moest ik toch nog een beetje oogschaduw op doen? Ik proestte in lachen uit. ‘Zie mij nou zit ik eerst nog te zeuren over al die opmaakt tutjes.’ Mompelde ik in mezelf. Ik wist meteen wat ik moest aantrekken als ik echt indruk wou maken. Ik greep mijn dure Chanel jurkje it de kast. Daar zouden ze zeker van onder de indruk zijn. Eindelijk was ik klaar om naar beneden te gaan. Er hing een briefje aan de deur.




Lieverd,
Ik ben naar mijn werk. Dina was ziek geworden dus ik moest invallen.
Je kunt wel naar school fietsen.
Ik ben vanavond waarschijnlijk niet op tijd thuis dus pak maar wat uit de vriezer.
Volgensmij ligt er nog was een lasagna schotel in.

Mams,

Boos liep ik naar de keuken, nou daar ging mijn ontbijt en lunch. Snel gooide ik een paar koekjes in mijn tas, mijn flesje zou ik op school wel vullen. Ik sprong op de fiets. Dat was even wennen ik kon me niet herinneren wanneer de laatste keer was geweest dat ik gefietst had. Mijn haar waaide volledig door de war. Nou daar ging mijn goede indruk. Net op tijd kwam ik op school aan. Snel rende ik naar mijn engels klas. Ellie zat nog alleen. ‘Haai kan ik er naast komen zitten?’ Ellie keek me vrolijk aan. ‘Natuurlijk, en wat zit je haar leuk zeg.’ Ik streek er even nonchalant door heen. Ik zag dat Mike mijn kant op keek. Hij begon te fluisteren met zijn buurman en wierp nog een paar keer een blik op mij. Ik voelde me rood worden toen onze blikken kruisten en keek snel naar mijn boeken die nog dicht lagen. Ellie stootte me aan. ‘Mike kijkt naar je.’ Fluisterde ze waarbij ze meteen weer overging in een giechel bui. Ik verborg mijn gezicht nog dieper in mijn boek die ik onderhand wel opengeslagen had. De les duurde gelukkig niet lang. Snel vluchtte ik het lokaal uit waarbij ik zowat tegen Cay aan liep. Een moment staarde ik hem aan. Eindelijk kreeg ik het gezicht te zien waar zoveel meisjes wild van leken te worden. Hij zag er heel anders uit dan ik had verwacht. Onder zijn zwarte haren verschenen twee felblauwe ogen. Een litteken over zijn oog ontsierde zijn gezicht. Of eigenlijks sierde het zijn gezicht juist. Het paste bij hem. Het gaf hem een ruige en gevaarlijke uitdrukking. Iets aan hem hield mijn blik vast. Toen ik doorkreeg dat ik aan het staren was mompelde ik snel sorry en maakte me snel uit de voeten. Zijn ogen bleven in mijn rug branden tot aan het einde van de gang. Ik ging naast Ellie lopen. ‘Zit Cay bij ons bij Engels?’
‘Ja klopt, Maar hij is er niet vaak het eerste uur. Hij zal wel geen zin hebben om zo vroeg uit zijn bed te komen.’ Wat een kneus dacht ik meteen, Ik had altijd al een hekel gehad aan luie mensen.

Ellie ging bij wiskunde naast Jessica zitten. Angela zat ook in deze klas maar ik durfde niet naast haar te gaan zitten. En ook al zou ik het hebben gewild Steven had hem al in bezet genomen. Dus verkoos ik maar weer het hoekje achter in de klas. Tot mijn verbazing kwam Mike naast me zitten. ‘Haai, volgens mij heb ik me niet voor gesteld. Ik ben Mike, Jij bent toch Ashley?’ Verlegen begon ik te giechelen. Mijn stem wou niet erg mee werken dus knikte ik alleen maar. ‘Aangenaam kennis te maken, Ik hoop dat je het een beetje naar je zin zult krijgen.’ Grijnzend gaf hij me een knipoog. Ik begon nog erger te giechelen een stomme tik die ik had wanneer ik me opgelaten voelde. Gelukkig keek Mike me niet raar aan. Hij was het waarschijnlijk wel gewend dat meisjes begonnen te giechelen zodra hij in de buurt kwam. Na nog geen kwartier gewerkt te hebben gooide Mike zin pen weg. ‘Zo dus wat doe jij in dit kleine gehucht? Je ziet er meer uit als een stadse meid.’ Zei hij terwijl hij een blik op mijn jurkje wierp. ‘Ik kom ook uit de stad, maar nadat mijn ouders waren gescheiden moest ik met mijn moeder hierheen verhuizen. Niet dat dat heel erg is.’voegde ik er snel bij toe. Mike lachte. Hij had de witste tanden die ik ooit had gezien. ‘Je zult het hier wel saai vinden, Er is maar een kroeg en iedereen kent elkaar.’
‘O, dat maakt mij niet uit hoor.’ Loog ik. Ik had er een hekel aan dat iedereen elkaar kende. ‘Misschien heb je zin om binnenkort mee naar de kroeg te gaan. Dan kun je meteen iedereen leren kennen.’ Dat voorstel nam ik maar al te graag aan. Ik werd knalrood toen ik doorhad hoe hevig ik met mijn hoofd liep te knikken en begon weer te giechelen. Toen ik naar de volgende les liep riep Mike me nog na of vrijdag een goed idee idee was. Jessica kwam gelijk naast me lopen. ‘Wat ga je met Mike doen!’ Ze keek me met grote ogen aan. ‘Uhm nou niks bijzonders, Hij vroeg of ik mee naar de kroeg wou.’ Even leek het erop of Jessica zou gaan gillen maar ze hield zich in. ‘Wij gaan vrijdag ook naar de kroeg.’ Zei ze in plaats daarvan. ‘Gezellig dan zijn we met zijn allen.’ Ik moest moeite doen om een sarcastische juich uit te spreken. Naar school kreeg ik eindelijk het langverwachte sms’je van Chantal. Tuurlijk kunnen mijn ouders j wl ophalen! Ksta vrijdag om 8 uur vor j deur! X . Ik maakte een sprongetje in de lucht. Yes eindelijk terug naar de beschaving. Ik zette mijn radio op levensgevaarlijk en begon me is flink uit te leven. Het was alvast een goede voor bereiding voor zaterdag avond. Dan zou ik helemaal uit mijn dak gaan. De deur vloog met een klap open. Mijn moeders stem was niet sterk genoeg om het van de radio te winnen. Snel draaide ik de geluidsknop een beetje zachter. ‘Wat?’ ik keek naar mijn moeder. Het waren nu haar ogen die op standje levensgevaarlijk stonden. ‘Ben je helemaal gek geworden, Iedereen had zo binnen kunnen stappen zonder dat jij ook maar iets zou door hebben!’ Dit vond ik nogal overdreven. Niemand stapte zomaar een huis binnen op het midden van de dag. Maar ze zou wel weer ergens een gruwelijk verhaal hebben gehoord. Ik haalde mijn schouders op. Dit was niet echt het goede moment om te vragen of ze me zondag bij Chantal kon ophalen. Ze verdween weer door de deur opening. Ik wachtte tot haar voetstappen niet meer hoorbaar waren en zette daarna de radio weer wat harder. Standje levensgevaarlijk liet ik maar even voor wat het was. Ik ging s’avonds bij mijn moeder liggen terwijl we samen naar een soap keken. Ik wist dat ze het heerlijk vond wanneer ik weer eventjes haar kleine meisje speelde. In de pauze vertelde ik haar het plan. ‘Mam, ik ga van vrijdag tot zondag bij Chantal slapen. Chantals ouders halen me hier op.’ Ik hield even stil mijn ma knikte instemmend. ‘Kun jij me dan zondag ophalen?’ Ik zette mijn liefste gezichtje op. Precies zoals ik verwacht had keurde ze mijn plan zonder verder na te denken goed.

Vrijdag kwam snel dichterbij. Mijn gesprekken met Mike onder wiskunde gingen steeds soepeler. Het was altijd erg gezellig. Mijn leraar vond het vaak iets te gezellig en dreigde om ons uit elkaar te zetten. Vrijdag na schooltijd stond ik al vol spanning bij mijn fiets te wachten. Mike kwam met een rustige uitdrukking op zijn gezicht eraan. ‘Zullen we maar gaan?’ ik knikte instemmend. Samen gingen we op weg. De kroeg zat niet ver bij school vandaan. Het was er wat muf maar dat gaf toch wel een gezellige sfeer aan het gebouw. Het donkerbruine eikenhout maakte het er knus. Mike stelde me voor aan zijn vrienden. Die aan een tafel zaten bij het raam. Ze waren allemaal op de bank die er stond neergeploft. Mike stelde ze een voor een aan me voor. Naar de eerste naam begon het me al te duizelen. Ik zou ze later wel leren kennen stelde ik mezelf voor. Mike schoof als een echte heer mijn stoel aan. En pakte een andere stoel om naast me te gaan zitten. Nog geen minuut later kwamen Jessica Ellie en de rest ook binnen. Ze gingen aan een tafeltje naast onze zitten. Jessica knipoogde even naar me. Met een rood hoofd richtte ik me weer op het gesprek aan tafel ik volgde er niets van. Mijn enige bijdrage aan het gesprek was af en toe een knikje. Afwezig begon ik in het rond te kijken. De twee obers leken moeite te doen om te bepalen wie ons zou bedienen. Ze hadden er blijkbaar beide geen zin in. Na een minuutje verscheen de ober die blijkbaar had verloren. Tot mijn verbazing was het Cay. Ik keek naar Jessica en Ellie maar die leken niet geschokt of verbaasd te zijn. Ik was vergeten dat Ellie me had verteld dat Cay in een kroeg werkte. Cay liep het eerste naar hun tafel. ‘Wat zal het zijn?’ vroeg hij beleefd. Voor mijn gevoel moest hij erg veel moeite doen om beleefd over te komen. Zijn glimlach leek er wel opgelijmd te zijn. Iedereen noemde meteen het drankje op wat ze wouden. Ellie deed er langer over om te bedenken wat ze wou. Of eigenlijks stond haar verstand gewoon op nul en staarde ze hem alleen maar aan. Cay leek zich niet echt op zijn gemak te voelen onder haar starende blik. Hij schraapte zijn keel om haar wakker te schudden. Geschrokken ratelde Ellie een antwoord. Ik kon er niks van verstaan maar Cay blijkbaar wel want hij schreef snel iets op en liep daarna naar ons toe. Hij keek me verbaasd aan. Dat had hij vast niet verwacht dat ik me na een week al vanuit de achterhoede naar de top had toe gewerkt. Toen viel zijn blik op Mike. Zijn ogen werden kil en gevoelloos. ‘Wat kan ik voor jullie doen.’ Zei hij al even gevoelloos. Hij deed dit keer niet de moeite om een glimlach op zijn gezicht te toveren. Ik schoof ongemakkelijk op mijn stoel. Zijn blik werd iets milder. De rest leek niet onder de indruk van hun kille ontvangst. Zo snel mogelijk zei ik wat ik wou drinken en probeerde me weer in het gesprek te voegen. Ik had wist nog steeds niet waar het over ging. Mike leek eindelijk te beseffen dat ik nog geen woord had gezegd. ‘En wat vind je van de kroeg, Ashley?’ begon hij om mij er ook bij te laten horen. ‘Het ziet er gezellig uit, ik vraag me af hoe het zaterdag is.’
‘Dan ga je zaterdag toch ook?’ Ik baalde ervan dat mijn afspraak met Chantal al vast stond. Dit zou de perfecte gelegenheid zijn geweest om Mike wat beter te leren kennen. ‘Het spijt me, maar ik had al met een vriendin afgesproken.’ Zei ik zo schuldig mogelijk. Mike moest beseffen dat ik graag had gewild. Mike keek een beetje somber. De stilte werd verbroken door het klapperen van de deur. Een vreselijk walm van alcohol kwam ons te gemoed. Ik draaide me met een vies hoofd om. Er was een man in de deuropening verschenen. Zingend ging hij op een stoel zitten. Hij zag er haveloos uit. Zijn zwarte haar zat door de war en op meerdere plekken drongen de grijze haren door. Zijn gezicht was ongezworen. Onder zijn donkere haren zaten ogen die diep zwart waren. Ze waren nog angstaanjagender door de donkere kringen eronder. Ik draaide me vol walging om. Mike merkte het op. ‘Trek je niet te veel aan van die vent. Hij is hier iedere week wel een keertje. Hij is vaak te dronken om nog maar een vlieg kwaad te kunnen doen.’ Ik liet mijn blik nog een keer op de man vallen. Het was gewoon zielig hoe die man erbij zat. Het breken van glas leidde mijn aandacht na de bar. Cay stond verwoedt het glas op te rapen. Zijn hand bloedde maar daar leek hij zich niet druk om te maken. Daarna liep hij de keuken weer in. Ik hoorde water stromen. Een kletterend geluid deed me opschrikken. Had hij nu al weer wat laten vallen? Naar een paar minuten kwam Cay naar buiten. Zijn uitdrukking was niet meer gevoelloos. Hij was ziedend. Zijn ogen hadden zich tot spleetjes gemaakt. Hij smeet het noteblokje dat hij in zijn handen had op tafel en boog zich na de man toe. Ik hoorde hoe hij tegen hem siste maar kon de woorden niet verstaan. De man sprong met gebalde vuisten overeind. Ik zou het ook niet hebben gepikt als een ober zo tegen me had gepraat. Ondanks dat de man misschien alcoholist was had Cay nog steeds niet het recht zo bruut te zijn. De man begon te schreeuwen. ‘Nou zal het helemaal mooi worden! Mag ik niet in mijn eigen huis komen mag ik ook niet meer in de kroeg komen! Daar zul je spijt van krijgen jongen!’ Cay keek de man nog woedender aan als het al kon. Ik zag angst in zijn ogen verschijnen maar hier gaf hij niet aan toe. Standvastig bleef hij staan klaar om toe te slaan als het moest. Ik vroeg me af of ze werkelijk op de vuist zouden gaan. Dat gebeurde niet. De andere ober kwam eraan gerend om ze bij elkaar vandaan te houden. Hij duwde Cay achteruit en bood zijn excuses en een gratis drankje aan. De man leek tevreden en ging weer zitten. Cay greep zijn noteblok en liep nog steeds woedend naar de keuken. De andere ober liep hem gehaast achterna.
Ellie hing naar achter om mij aan te tikken. ‘Ha ha, zag je dat, Cay ging door het lint.’
‘Waarom zou dat zo zijn geweest? Zoiets kun je toch niet maken, of heb ik het mis?’ Ik keek Ellie vragend aan zij moest lachen. ‘Cay kan alles maken of heb je dat nu nog steeds niet door.’ Het begon me wel op te vallen. Als ik de verhalen over Cay mocht geloven kwam hij overal mee weg. Niemand had lang aandacht voor de gebeurtenis. Ik begon me te vervelen. Ik was gestopt met het proberen te begrijpen van de verhalen van Mikes vrienden. De dronken man was nog het meest boeiende om naar te kijken. Hij leek zijn ruzie van net al weer te zijn vergeten en zat nu zijn jenever achterover te slaan. Maar nadat hij wegging was er helemaal niets meer om mijn aandacht op te vestigen. Naar een half uur gapend door te brengen tikte ik Mike aan. ‘Ik ga naar huis toe.’ Mike sprong direct overeind. ‘Ik breng je wel hier.’ Hij gaf me mijn jas aan. Het klopte niet Mike was veel te lief. Hij was gewoon te perfect en populair om zo maar voor mij te kunnen vallen. Ik begon me zijn prooi te voelen. Hoe kon ik ooit denken dat ik in een week boven aan de voedselketen zou staan. Nee zodra de jacht over zou zijn werd ik weer bij het afval gegooid. Ik wou Mike laten zien dat ik van zijn klasse was. Dus liet ik hem me naar buiten leiden. Met het idee dat ik hem meteen zou laten zien dat ik van me af beet wanneer ik dat nodig achtte. Na vijf minuten fietsen opende ik het gesprek. ‘waarom fiets je met me mee?’ Mike keek vreemd op. ‘Dat hoort toch.’ Zei hij grijnzend. Dat was niet het antwoord dat ik wou horen. Hij zag mijn teleurstelling en ging verder. ‘Je lijkt me gewoon een heel leuk meisje. Ik zou je graag wat beter willen leren kennen.’ Ja tuurlijk dacht ik bij mezelf. ‘Zo dus ik word nu je nieuwe scharrel?’ zei ik zo bot mogelijk. Mike schrok van mijn reactie hij had waarschijnlijk verwacht dat ik zou gaan giechelen en hem mijn liefde zou verklaren. ‘N..Na..Natuurlijk niet.’ Bracht hij er stotterend uit. In stilte fietste we verder. Mike durfde me niet meer aan te kijken. Ik moest grijnzen. Die zou nog wel even wachten tot hij zijn move zou doen. Ik verbrak de stilte toen we voor mijn huis stonden. ‘Hier woon ik.’ Mike knikte en lachte even naar me. Ik lachte terug. Daarna namen we afscheid en liep ik naar binnen

Rebeccaa schreef:

Ik heb het gelezen, bij het laatste stuk heb ik wat typfoutjes e.d. verbeterd. Ze staan dikgedrukt.

Ik zou Chantals ouders wel smsen misschien dat zij me wouden ophalen. Ze waren altijd heel aardig voor me geweest. Ik stuurde Chantal gelijk een sms’je.

Ik greep mijn dure Chanel jurkje uit de kast.

Na nog geen kwartier gewerkt te hebben gooide Mike zijn pen weg.

Zijn gezicht was ongezworen
Ik snap niet wat je hier helemaal mee bedoelt? Ongeschoren, of wat?

Hij smeet het noteblokje dat hij in zijn handen had op tafel en boog zich naar de man toe.

‘Ik breng je wel, hier.’

Ik lachtte terug.

Verder vind ik het een fijn verhaal, leest lekker weg.

Citaat:

Mijn kast lag volledig overhoop. Ik trok alle kleren eruit om de goede shirtjes te vinden. Als ik dan toch weer naar de stad ging moest ik wel laten zien dat ik niet in een boerenpummel veranderd was. Een veel te volle tas droeg ik uiteindelijk naar beneden. Mijn ma keek geschokt op. ‘Hoe lang denk jij weg te blijven?’
‘Twee dagen.’ Antwoordde ik nuchter. ‘Ga heel rap dan die tas leeg halen, twee setjes kleren voor twee dagen lijkt me meer dan genoeg.’
‘Maar mam..’ wou ik protesteren. Maar ze legde me met haar vinger die streng naar boven wees het zwijgen op. Ik besloot uiteindelijk twee shirtjes twee spijkerbroeken en een trainingspak mee te nemen. Daar moest ik het dan maar mee doen. Als het echt moest kon ik altijd nog wat van Chantal lenen. Een half uur later stond Chantal eindelijk voor de deur. Chantal en ik sprongen elkaar gillend in de armen. Het was zo fijn om haar weer te zien. Ik wou haar alles vertellen maar daar wachtte ik mee tot we in privacy konden praatten. Mijn moeder en hare waren nog aan het koffie drinken. Naar een uurtje vertrokken we. Ik zag hun huisje al snel opdoemen. Het was een twee onder een kap hij lag aan een weiland gegrensd. Zodra we binnen waren trok Chantal me naar haar kamer. Die was niets veranderd. Hij was nog steeds knalroze. Ik plofte op de poef in de hoe neer. ‘Nou vertel me alles.’ Begon Chantal meteen. ‘Zijn er een beetje leuke jongens’ Ik moest lachen dat was natuurlijk weer het eerste waar ze aandacht. ‘Uhm, ja eigenlijk wel.’ Begon ik. Chantal zat in twee tellen naast me. ‘Vertel!’ Ik vertelde haar over Mike. Alles beschreef ik tot in de kleinste details. Steeds meer beseffend hoe knap hij was. En dat hij mij misschien leuk vond! ‘Is er ook nog een leuke kerel voor mij?’ Onderbrak Chantal mijn gezwijmel. Ik moest lachen. Ze was altijd verschrikkelijk kieskeurig als het op jongens aankwam. ‘Nou als die er was. Als die überhaupt al bestaat.’ Chantal tuitte haar lippen. ‘Nou, er is echt wel een jongen op de wereld die aan mijn eisen voldoet. Je ziet vaak zat jongens op tv met donker haar en blauwe ogen!’
‘Heb je nog nooit van kleur contact lenzen gehoord ofzo?’ Maar toen besefte ik dat een jongen die aan haar eisen vol deed bij me in de klas zat. ‘Trouwens er zit wel een jongen in mijn klas die aan je eisen voldoet.’ Chantals ogen werden groot. ‘AAAAAAAAAH ik ga binnenkort zeker wel naar jou toe!’ Nou ik wist niet echt of ze blij moest zijn met een jongen zoals hij. Maar dat hield ik voor. De rest van de avond leek de kamer wel een kippenhok. Chantals vader kwam rond tien uur de kamer binnen. ‘Hallo Ashley.’zei hij vriendelijk. ‘Wat leuk om jou weer eens te zien.’ Chantals vader was een psychiater. Ik wis niet precies waarin hij gespecialiseerd was. Alleen dat hij veel met jongeren deed. Chantal kon in ieder geval altijd goed met hem praten. Hij stelde nog een paar vragen en vertrok daarna om te gaan slapen. Chantal probeerde een grote gaap te onderdrukken. En stelde daarna ook voor om te gaan slapen. We moesten morgen wel fit zijn om te gaan shoppen. Ik had niet veel slaap nodig en om acht uur s’ochtends lag ik al klaar wakker naar het plafond te staren. Pas twee uur later werd ook Chantal wakker. ‘Goedemorgen slaapkop.’ Ik sloeg met mijn kussen op haar gezicht om haar meteen goed wakker te hebben. ‘Huh?’ kwam ze slaperig overeind. Ze was niet bepaald de schoonste s’ochtends met al haar haar alle kanten op. Van meelf hoefde ik ook niet te weten hoe ik er nu uitzag. Na gedoucht te hebben stond het ontbijt al op ons te wachten. We aten met zijn alle aan de lange eettafel. Het huis stond nog steeds vol met foto’s. Dat maakte het altijd zo gezellig hier. OP een aantal foto’s ontdekte ik mijn eigen lachende gezicht. Vroeger kwam ik hier dan ook dagelijks. Chantals moeder Marian gaf me een boord met heerlijke warme broodjes aan. ‘Hebben jullie lekker geslapen?’ zei ze. Ze was een mollige vrouw. Ze had altijd een lach op haar gezicht net zoals Chantal. Alles aan haar maakte je vrolijker. ‘Heel goed, Marian.’ Zei ik tussen de happen door. Daarna hield ik mijn mond weer. Het was niet nodig iets te zeggen. Het hele gezin bleef het hele ontbijt maar doorratelen. Nadat het eten op was gingen Chantal en ik afdekken. Nu konden we meteen onze plannen voor de middag doornemen. ‘Ik dacht er aan om met de bus van twaalf uur naar de stad te gaan. En dan nemen we vanavond de taxi terug of bellen we mijn vader. ‘Ik keurde het plan goed terwijl ik de vaatwasser aanzette. Zo gezegd stonden we om tien voor twaalf voor de bushalte. De bus kwam netjes op tijd. En na een kaartje gekocht te hebben plofte we achterin neer. Ik schrok op toen mijn broek begon te trillen. Ik had een sms’je van Mike gehad.

Heee Mops, Al spijt dat j nie thuis bent gebleve:P
Volgendu week ga j wl mee dt j dt ma weet!
Xxx

Nog voor ik klaar was met lezen trok Chantal mijn mobiel al uit mijn handen. ‘Oe, hij mist je nu al, als dat niet wat gaat worden. Dan is er geen hoop meer voor ons allen.’ Ik gaf haar een stomp en voelde me rood worden. Snel typte ik wat terug.

Hea mop Geen spijt hier hoorz.
Maar volgendu week zalk vn du partij zijn.
Xx

Na een kwartier in de bus te hebben gezeten waren we op de bestemming aangekomen. Het zag er nog net zo gezellig uit als het vroeger altijd was geweest. De oude huizen torende sierlijk boven ons uit. Er zaten al veel mensen op de terrasjes langs de grachten. Alle winkels waren al even verleidelijk. Het was moeilijk te kiezen waar we het eerst in zouden gaan. Na een uur te hebben gewinkeld waren we al vol gehangen met tassen en besloten een rust pauze op een terrasje te nemen. ‘Het is maar goed dat ik al een tijdje geld aan het beware was.’ Lachte ik naar Chantal. Chantal begon haar nieuwe aanwinsten door te spitten. Ze pakte er een zonnebril uit. ‘Ik vind hem zo gaaf.’ Zei ze terwijl ze het ding op haar hoofd zetten. Ik haalde mijn schouders op. ‘Wat moet je ermee? Het is al herfst.’ Ook al was het nog steeds zo warm dat je met je bikini aan het strand kon liggen. ‘Nou en.’ Was haar antwoord. Ze bestelde wat drankjes toen de ober dichtbij genoeg stond. ‘O help! Zie wie daar loopt!’ ik draaide me om. Daar liepen Tara, Mieke en Lisa. De enige mensen die ik niet miste naar mijn verhuizing. Tara was vroeger mijn beste vriendn geweest. Maar toen ik verkering kreeg met Nick, de jongen waarop zij toevallig ook verliefd was, was onze vriendschap kapot gegaan. Ze was absoluut niet meer zo knap als vroeger. Haar ogen waren veel te dik zwart omlijnd. En haar haar was witblond geverfd. Als ze niet zulke vreselijke roze kleuren aan had gehad, had ik haar voor gotic uitgemaakt. Zij kregen ons nu ook in beeld. Zodra Tara mij herkende trok ze een vies gezicht. Maar dat weerhield haar er niet van om deze kant op te lopen. ‘Wat de jij hier? Ik dacht dat je gevlucht was en je je nu ergens onder een steen verstopte.’opende ze het gesprek. Ik keek haar arrogant aan. ‘Nee, ik vond het hier alleen te smerig worden van al die vieze sletjes zoals jij.’zei ik luchtig. Ik voelde me niet snel beter dan iemand. Maar zeker wel dat ik tien keer beter was dan die Tara. Ik zag hoe de kleur uit haar gezicht wegtrok zodat ze net een lijk leek. Het kostte me moeite om nonchalant te blijven kijken. ‘Noem je me nou een prutsmuts?’ siste ze. ‘Ja’ zei ik nog even luchtig. Chantal roestte haar drank uit. Tara richtte zich tot haar. ‘En wat moet jij, Bitch.’ Bracht ze nijdig uit. Chantal was helaas niet zo luchtig als ik. Ze was altijd al een beetje bang geweest voor die meiden. Er kwam geen woord meer uit haar mond. Lisa en Mieke begonnen haar uit te lachen. Boos sprong ik overeind. ‘Weet je, moet je niet ergens op een hoek gaan staan ofzo.’ Tara wierp me nog een laatste boze blik toe en liep daarna weg. ‘Domme wijven.’ Mompelde ik. Chantal zei niets. ‘Kom laten we verder gaan winkelen.’ Stelde ik voor om het weer ergens anders over te hebben. Ze knikte en rekende af. ‘Ik snap niet waarom je altijd over je heen laat lopen door die meiden.’ Viel ik er weer op terug. Chantal haalde haar schouders op. ‘Ik ben niet zoals jij. Ik durf me gewoon niet zo op te stellen.’ Ik had inderdaad een veel grotere mond dan Chantal, dat had ik altijd al gehad. ‘Weet je ergens waar ik leuke uitgaans kleren kan kopen voor vanavond?’ Veranderde ik het onderwerp. Chantal trok me meteen een winkel in. ‘Dit is de perfecte winkel.’ Ging ze verder. Ik probeerde van alles aan. Uiteindelijk werd het een groene broek met veel zakken en een strak zwart topje erop. Om acht uur s’avonds gingen we in een restaurantje eten. We kleedde ons in de WC om. Een paar mensen keken ons verbaasd aan toen we in een totaal andere uitfit het toilet uitstapte. We gingen giechelend weer weg. Ik was blij toen we bij de grote discotheek Shine aankwamen. Ik had het zo gemist om helemaal uit mijn bol te gaan. We stonden als eerste op de dansvloer. Chantal keek wat verlegen om haar heen terwijl ik volledig uit mijn bol ging. Als snel volgden er meer mensen ons voorbeeld. Ik wou net weglopen toen iemand me optilde. Zodra ik weer met mijn voeten op de grond stond keek ik wie het was. ‘NICK!’ gilde ik uit. Ook al was het al een paar jaar uit tussen ons we waren goed bevriend gebleven. Ik sloeg mijn armen om hem heen als begroeting. ‘Wat leuk om je weer te zien.’Nick grijnsde naar me. ‘Zo besloot je toch dat het hier een stuk leuker is om uit te gaan.’ Schreeuwde hij om de muziek te overstemmen. Ik knikte om mijn stem niet kapot te hoeven schreeuwen. Het was onmogelijk om op de dansvloer een gesprek te voeren. Ik greep Nick bij zijn arm en trok hem naar een rustig hoekje zodat we even konden bij praten. Ik zag dat Tara in de zaal was verschenen. Ik stootte Nick aan. ‘Kijk het hoertje is er ook weer.’ Ik lachte even naar Nick. Nick lachte niet mee. Hij keek me een beetje boos aan. ‘Dat is mijn vriendin.’ Ik keek hem achterlijk aan. ‘Wat dat kind?’ Ik had al te veel op om na te denken over mijn woorden. ‘Ze is heel aardig hoor’ zei Nick nu boos. ‘Ja tuurlijk.’ Reageerde ik precies hetzelfde. Zonder verder nog een woord te zeggen draaide Nick zich om en liep weg. Gefrustreerd keek ik hem na. Nou lekkere vriend zeg. Ik ging Chantal weer opzoeken. Ze stond bij een groep oude vrienden van mij. Nick alweer vergeten rende ik gillend op ze af. Ze gilde al net zo hard na me als begroeting. Toen we om drie uur werden op gehaald voelde ik me volmaakt gelukkig. Ik pakte mijn mobiel. 2 sms’jes. Ik had hem blijkbar niet gevoeld onder het feesten. Eentje was van Mike. Die bekeek ik het eerste maar er stond niet veel boeiends in. De andere was van een onbekend nummer.

Hallo, Wil je morgen misschien nog langskomen?
Ik weet dat ik de laatste weken maar weinig van me heb laten horen.
Maar ik zou graag willen bijpraten.
Groetjes je vader.