Geplaatst Ik wil mijn shetlandmerrie nog extra in het zonnetje zetten op bokt!
Coco Chanel van de kwakelweg, is een zwarte 3 jarige merrie. Ze is eigenwijs, wantrouwig , soms een beetje chagerijnig maar vooral heel lief!
Per 1 december is ze officeel een jaartje van mij, maar ik kan niet wachten om jullie dus een paar foto's te laten zien.
Na een lange ziekte periode van zeker 7maanden, (droes) mag ik met trots zeggen: we kunnen het aan.
Ik ben ontzettend trots op haar.
Ze is sterk, en na wat we in de periode hebben bereikt, wow.
Ik kreeg mijn 1e paardje Dante, een bange pony, met 0% ervaring in de mens. Ze kwam op een pensionstal te staan, waar Coco ook stond. Coco, een pony waar de baas maar weinig meedeed, niet naar omkeek, en al helemaal geen vertrouwen had in de mens...werd beste vriendinnen met mijn kleine drakula.
Balen natuurlijk, want Dante rende voor mij weg, maar Coco al helemaal, en als Coco ging, ging Dante ook...
Ik vroeg aan de staleigenaar of ik het nummer van de oude baas van Coco mocht, en per 1 juni 2011 was Coco mijn verzorgpony! Helaas kwam er de 1e tijd niks van verzorgen, want ik kwam er niet inde buurt, maar na bemoedigende toespraken, appels, wortels en heel veel lieve woordjes, werd ik gebeld als de hoefsmid kwam, als de tandarts kwam, als de dierenarts kwam, om de wilde merrie te vangen!Ik heel heb heel veel lol gehad in de periode, bedankt daarvoor lieve Coco.
Hier kwam je voor het eerst naar me toe, uitjezelf.
Je vertrouwde mij, en ik nam je mee de bak in. Ik ging oefenen met het meelopen, en met volgen. Aan de longeerlijn, want als ik je meenam met touw, werd je gek. Ik raakte je overal aan, en je vond het spannend, maar uiteindelijk lukte het. Ik durfde je niet lostezetten, omdat ik je niet meer te pakken kreeg in de bak. Grappig vond jij, ik niet zo.
Toch kwam het ervan, jij ging los de bak in. Je deed gek, stoer en wild. Vooral als je in de eentje stond en Dante er niet bij was. WOOHOO dan was ik bang voor je, ging ik rennen, volgde jij me aan de voet. Met de wildste sprongen dat wel haha! Deze foto kwam in november, het was koud, en jij was vrij druk...
Maar in november kwam ook het slechte nieuws. Je werd verkocht. Ik was bij mijn vriendin, en reed op haar pony Cas. Ik kreeg een sms van je oude eigenaar. ´ ik ga Coco verkopen, weet jij iemand? Ze staat al heel lang op marktplaats. Zonee, moet ik maar wat anders verzinnen en dat is niet zo leuk..´
Natuurlijk wist ik wat ze bedoelde, Je zou naar de slacht gaan. Huilend belde ik mijn moeder, die vol liefde zei: ´ we kopen haar Cait´. En toen 1 december, ging voor het eerst broertjelief mee naar stal, om ons nieuwe aanwinst te komen bewonderen.
We verhuisde van stal, en dat was erg wennen. Voor jou en voor mij.
Ondanks het slechte weer, de nieuwe stal, en de gekke veranderingen gingen we er samen voor. Ik ontdekte veel bij jou. Dit was zo begin januari dit jaar. Lopen, ja dat kan jij als de beste. En springen, ja dat lukte ook aardig. Ondertussen, kreeg jij afentoe een hoofdstelletje in, want op de weg was je niet te pruimen, en vooral, leek het net of ik een wilde arabier naast me had.
Oh, vergeten. We ontdekte het rare vieze koude witte spul...
Algauw was de sneeuw weg, dit was in maart. Je liep als een arabier, telkens weer.
Vlak voor de wandel, dat deden we vaak!
Nu heb ik even geen foto´s , waarom? ik heb geen zin om uittezoeken hihi.
Maar we kwamen in een hele vervelende periode in april. Je had koorts, en een snotneus, ademde heel benauwd en was goed ziek. Mijn stoere sterke heldin was nu een klein zwak propje. Je stond toen op het land. We maar even getempt, en je had 40 graden. We schrokken, en zette je in een stal. Algauw was je temp gedaald naar 39,4. We keken het even aan totdat, alle paardjes ineenkeer koortsig waren. DA werd gebeld en constanteerde droes.
Je werd heel erg ziek, en de DA zei dat we er maar niet teveel van uit moesten gaan dat je beter zou worden. Je at niet, je dronk niet. Je was doodsbenauwd, en je had telkens 40, 41 , zelfs bijna 42 graden koorts, maar ik bleef doorzetten. 2x perdag at je slobber, zalfde ik je abces. Het werkte, want je Abces sprong open. Je had geen koorts meer! Alleen was je nog benauwd. Mijn zomervakantie was ondanks dit naar de maan. 2x per dag je wond schoonmaken, was geen pretje. Niet voor jou, en niet voor mij.
Tevens , was er wel een verschil. Ik ging in het weiland, weer wat met je doen. Lekker poetsen, en toen even loslaten staan. Ik rende voor je weg, alleen toen... bleef jij rennen
. Wat had jij een energie!
Toen mochten we het land weer af. 1 augustus dit jaar. WOW. Heerlijk was dat. Ik begon met grondwerk. Jij vond het leuk, ik vond het leuk.
Je ging vorige maand het land weer uit. Het paddock in. Je was meteen verliefd, en met pijn in mij hart moet ik zeggen; KLEINE MEISJES WORDEN GROOT.
Nu, gaan we een mooie tijd tegenmoet. Deze foto is van 2 dagen geleden. We gingen voor het eerst weer het erf af. Zonder hoofdstel, alleen met touwhalster, en een hoop vertrouwen.
Er zullen gauw nogmeer toppics van Coco verschijnen!
Ik hou van je moppie Coco.
