Voel me schuldig tijdens rijden!!!

Moderators: Neonlight, Amaryllis, Just_Sannee, C_arola

 
 
free21
Berichten: 54
Geregistreerd: 03-06-04

Voel me schuldig tijdens rijden!!!

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 06-06-04 22:24

Hoi mensen,

Dit word een lang verhaal maar ik zal proberen het kort te houden.
Ik zoek eigenlijk mensen die in dezelfde situatie zitten of hebben gezeten.
Ik rij sinds mijn achtste en ben nu 21. Rijden is altijd het leukste geweest in mijn leven. Ik wilde graag van mijn hobby mijn werk maken en heb gewerkt op stallen en heb een jaar een paardenopleiding gedaan die ik i.v.m. kosten niet verder kom doen maar die ik dit jaar weer ga vervolgen.Verder heb ik een aantal cursussen gedaan bij emiel voest.
nou is het probleem dat het lijkt hoe meer dat ik leer , hoe minder ik WIL rijden. Ik vraag me ineens af waarom mensen zonodig OP een paard willen zitten en allerlei oefeningen willen kunnen. en nog wel steeds hetzelfde rondje in de bak. Wat al die jaren zo gewoon was voor mij is me zo tegen gaan staan.Beetje lastig als je met paarden wil werken.
Ik ben ook gewoon veel te onzeker geworden. Doordat ik heb geleerd hoeveel onrecht we paarden aandoen en hoezeer we eigenlijk lichamelijk vaak tekort komen om zeg maar soepel je PAARD wat te leren (rijtechnisch).Er zijn zoveel paarden scheef gereden enz enz. Stel je voor, ik ben aan het rijden en merk dat ik mijn rug/bekken helemaal niet kan ontspannen, dan begin ik te denken: wat zal dat vervelend zijn voor mijn paard en hoe kan ik dan nog verwachten dat zij wel mooi loopt en de oefeningen doet. Dat heb ik dan met heel veel dingen met als gevolg dat ik dus niets meer van haar vraag en zelfs helemaal niet meer zo vaak wil rijden. Ik zou willen dat ik eerst tien jaar op een "robot-paard"zou kunnen oefenen, zodat ik geen paarden verpest.
Ik ben me zooo bewust van mijn fouten dat ik helemaal verstijf en het gewoon opgeef. Help, wie weet wat ik bedoel ?????


Lenn

Berichten: 5329
Geregistreerd: 17-04-03
Woonplaats: Den Haag

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-06-04 22:30

Ik weet wel wat je bedoelt
Ik heb dat ook wel eens als ik ga rijden in de bak en ik merk gewoon dat hij er echt geen zin in heeft.. meestal krijgt hij dat dan wel gedurende het rijden omdat hij het stiekem toch best leuk vindt, maar als hij dan op het begin geen zin heeft denk ik wel eens van ja.. waar slaat dit eigenlijk ook op haha.. maar dan denk ik: Deze jongen krijgt dagelijks ontbijt op bed, eten als hij honger heeft, kan lekker buiten dartelen en hoeft maar één uur per dag te werken (in tegenstelling tot wij mensen (ik weet het, scheve vergelijking)). Oke ik begrijp dat dat uur voor sommige paarden erger dan wat ook is, maar dan is het aan jou de taak kritisch te zijn op jezelf, en dat ben je. Bovendien kun je afwisselen (buitenrijden, springen) en dan vindt hij het alleen maar leuk dat je met hem werkt; op hem zit.

Sily

Berichten: 11491
Geregistreerd: 08-12-02
Woonplaats: Delft

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-06-04 23:57

Ik snap wel wat je bedoelt, en ik zie wel meer mensen die er liever naast lopen dan erop zitten.
Ikzelf ergerns ook, om andere redenen dan jou, ik vind het gewoon zalilg op een op de grond manier met mijn paard om te gaan.

Enige wat ik hierbij kan bedenken is dat je als voordeel hebt dat je eht zelf weet.
Jij bent je er van bewust hoeveel jij *of welke ruiter dan ook* kan verpestten bij een paard, en zal heirdoor die fout *mijns inzien* minder snel maken.

"Mag ik voor ik inslapen moet, mijn baasje nog 1 kusje geven?
Een soort laatste groet, echt, het duurt maar even!"

Cindyt
Berichten: 245
Geregistreerd: 16-04-04
Woonplaats: Omgeving Beverwijk

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-06-04 16:37

Ik vind het op de grond werken en verzorgen ook leuker dan rijden. Bij mij komt dat omdat ik een jong paardje heb wat nog veel moet leren en ik zelf niet zo geweldig kan rijden. Ik heb het gevoel dat ik alles fout doen en ben erg onzeker en dan slaat over op mijn paard... vandaag weer.... ze bleef steeds terug naar het hek van de bak racen... en ik vond het zelfs eng...
Terwijl als ik ernaast loop ofzo, dan doe ik alles en ben wel zeker(der) van mezelf....

Renske_

Berichten: 20547
Geregistreerd: 12-10-02
Woonplaats: het zonnige zuiden van NL

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-06-04 16:41

tsja ik heb dan het geluk nu mn eigen paarden te hebben, en als ik eens een keer geen zin heb in dressuren of merk dat mn paard t echt ff gehad heeft met t rijden in de bak, dan ga ik springen of lekker buiten crossen of een stukje door t dorp stappen, of een stukje aan de hand wandelen, of longeren

toen ik nog op manege's reed was ik 9 t/m 14 en dan sta je er nog niet echt bij stil
nu vind ik t soms echt akelig om te zien hoe al die beginnende manege ruiters de paarden en pony's in de weg zitten Scheve mond maar aan de andere kant, zo ben ik zelf ook begonnen....

*** Hilde van de Westfriezenhof *** bedankt voor alles meisje Des, Dee, Wis, Quinnie & Hillie ...zo oneerlijk... Rust zacht Y;(
Anne van de Slothoeve Ster Sport
:# Z2 startgerechtigd! :#

Esther_1985

Berichten: 1110
Geregistreerd: 22-04-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-06-04 12:27

Ik merk heel goed wanneer mijn paard iets wel of niet leuk vind. Ze kan niet altijd haar zin krijgen maar bijvoorbeeld afgelopen maandag wilde ik in de bak een beetje serieus rijden en daar had ze helemaal geen zin in. Ze wilde alleen maar dollen en galoperen, en ach soms laat je je plannen dan maar lopen en geef je haar der ´zin´. was dus niet echt serieus rijden meer te noemen maar we hadden wel lol allebei. ik probeer ook heel afwisselend met haar te werken en soms krijgt ze gewoon een dagje ´vrij´. Als nina het allemaal niet leuk had gevonden dan laat ze dat wel merken en ik denk dat dat wel voor bijna alle paarden geldt. ( waarom komt zo´n beest anders in verzet ofzo)

Er is geen geheim zo diep, als dat tussen een ruiter en zijn paard.

Riëtte

Berichten: 5201
Geregistreerd: 26-02-01
Woonplaats: Bovensmilde

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-06-04 13:19

Ik bergijp wel wat je bedoelt. Maar ik denk dat je het afwisseling zeer zeker wel leuk kan houden voor het paard. Ondanks dat je eens uit ritme bent of hem in de mond zit, of wat dan ook. Jaar in, jaar uit hetzelfde rondje lopen dat stompt af, oke. Maar als je dat rondje eens doorbeekt door eens lekker naar buiten te gaan, of te longeren, of wat dan ook, dan kan je paardje er weer even tegen! En jijzelf natuurlijk ook (het verveeld mij al als ik 2x achterlekaar in de bak heb gereden, dan heb ik zoiets: ik wil eruit!)

Morrie

Berichten: 17821
Geregistreerd: 08-07-03
Woonplaats: 't Gooi

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-06-04 13:22

ik begrijp ook wel wat je bedoelt, ik ben dan helemaal geen NH-aanhanger, maar ik rijd toch veel en veel minder dan vroeger en het hoeft allemaal niet meer zo hard en spectaculair (ben heel vroeger jachtruiter geweest).

Ik doe nu wat vrijheidsdressuur, fiets graag met m'n paard ernaast, longeer en doe lange lijnen werk.

Als ik een passen tuig gevonden heb, ga ik ook weer boomslepen, daar is mijn paar namelijk pas echt goed in en dat vindt ie helemaal te gek, vooral op demonstraties

Wil je vlinders in je buik? Duw dan een rups in je kont!

laetitia

Berichten: 5867
Geregistreerd: 14-01-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-06-04 16:12

ik heb het ook, ik ben lid van het WNF, dierenbescherming en partij voor de dieren maar zelf rijdt ik wel op een paard, met bit enal...

iedereen zegt dan ook dat ik veel te lief ben voor het paard en dat ik heus wel de teugels strakker mag nemen, maar dat kan ik gewoon niet. zodra ik de teugels in flink contact heb heb ik het idee dat ik het paard pijn doe.
ik vind mezelf soms echt een egoist, omdat ik het zo leuk vind moet het paard maar allerlei moeilijke oefeningen doen en spierpijn kweken...

en dan ook nog die hulpteugels...het liefste rijd ik zonder!

Dromen, Denken, Durven, Doen, Doorzetten

Cowgirl

Berichten: 19521
Geregistreerd: 04-03-01
Woonplaats: Vulcan

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-06-04 16:22

IK snap ook precies wat je bedoelt.

Mede door mijn rijden en slechte instructie(help waar vind ik hier goede instructie) he3eft mijn paard een blessure opgelopen.

Dankzij goede instructie(helemaal uit Belgie) was het weer okay, maar nu 2 jaar later speelt het weer op(terug naar de belg volgende maand).

Mar idd op dit soort momenten vraag ik me echt af waar ik mee bezig ben, vooral omdat ik ook nog een 'groen' paard heb staan.

Dan toch maar stoppen? Mar nee dat kan ik ook niet want paarden zijn normaqal gesproken mijn ontspanning(op dit moment even niet) en uitlaatklep.

visje

Berichten: 4546
Geregistreerd: 11-04-01
Woonplaats: België (Vlaams-Brabant)

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-06-04 16:33

Onlangs had ik net hetzelfde gevoel.

We zaten in de auto en passeerden twee ruiters. Ik dacht spontaan: "hé, moeten die nu per se op die dieren gaan ZITTEN?"

Eigenlijk zijn paarden helemaal niet gemaakt om mensen te dragen, maar ze zijn er in de loop van de evolutie veel beter in geworden. Toch denk ik soms, laten we onze paarden nu eens nooit meer berijden. Maar aan de andere kant: ze hebben geen enkele natuurlijke vijand, staan 24 per dag buiten en op de wei en krijgen in de winter 4 keer per dag eten van ons.

Verder ben ik van mening dat je onder het rijden in de eerste plaats moet denken aan je (paardvriendelijke) houding en het zo min mogelijk storen van het paard. Wil je absoluut je paard aan de teugel rijden, maar lukt je dat niet zonder eerst (tijdelijk) de vorige voorwaarde te doorbreken, laat het dan maar zo...

De enige zekerheid is dat men van niets zeker is...

Hester

Berichten: 2153
Geregistreerd: 29-11-03
Woonplaats: Een Leidsche in hart en nieren!

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-06-04 16:45

Ik snap je wel, maar ik denk dat je paard een stuk minder last van je heeft dan je denkt. Want juist doordat jij constant oplet, je paard niet in de weg te zitten, zit je hem ook maar minimaal in de weg. En je paard vindt de afwisseling meestal alleen maar leuk.

Dus doe wat je kan om je paard zo min mogelijk in de weg te zitten, dan is het leuk voor je paard, en zou het ook leuk voor jou moeten zijn!

You don't need eyes to see, you need vision.
De Jack Meagher methode is dè oplossing voor al je ontspanningsproblemen

Cindyt
Berichten: 245
Geregistreerd: 16-04-04
Woonplaats: Omgeving Beverwijk

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-06-04 17:28

Ik voel me de laatste tijd ook erg schuldig. En daardoor (ook door mijn onzekerheid) gaat het rijden op het moment ook voor geen meter. Ik vind het veel leuker om grondwerk te doen; poetsen, leidoefeningen, etc... en om náást mijn paard te wandelen. Ik zou graag zonder zadel willen rijden en met een bitloos hoofdstel. Vraag me af of dat me ooit lukt.

Gast7639
Berichten: 7172
Geregistreerd: 09-06-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-06-04 13:01

Ik heb dit gevoel ook gehad en sinds een een jaar rij ik alleen met halster, geen zadel niks. Ik ga heel vaak naar buiten in de bossen met mijn paard en ik merk aan hem dat hij er ook plezier in heeft, ook ga ik er zo nu en dan eens naast lopen.
Ik rij ook wel in de bak maar als ik dressuur ga rijden dan wel met hoofdstel, een voltigesingel en een dekje. Dat is minder belastend voor de rug van een paard en je hebt toch een heel goede houvast. Ik rij met hoofdstel omdat hij niet goed reageert op het halster als ik oefeningen als aan de teugel lopen en wijken ga doen om hem soepel te houden. Afwisseling vind een paard inderdaad leuk.

Ik snap jullie echt helemaal. Waar ik ook misselijk van kan worden zijn de leraren bij ons die de kinderen leren dat als je paard niet doorloopt je hem met een tik van de zweep wel door kan laten lopen. Laatst zag ik iemand en dieging een buitenrit maken en haar paard was bang dus gaf ze hem zulke klappen met de zweep dat ik er misselijk van werd. Zo hoor je een paard niet te behandelen!!! Dat ze dat uberhaupt pikken van ons, dat is wat ik zo raar vind. Ze zijn sterk genoeg om ons dood te trappen...Maar daar zijn ze te lief voor...

Love_Amber
Berichten: 4
Geregistreerd: 11-06-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-06-04 13:16

Jaa, paarden werken echt heel erg hardvoor ons, moet je je maar eens voorstellen hoe het zou zijn als wij elke zondag een wedstrijd moesten lopen en bijna elkae dag oefenen, en toch blijven ze je trouw!! En dan mnog maar niet te spreken over de manege paarden!! Ik ben van de manege afgegaan omdat het bekant een mishandel stal was. Dan kom je binnen, dan zijn ze met een les bezig, en het enige wat je dan hoort is ' SLAAN MET DIE ZWEEP EN GEBRUIK JE SPOREN!! JE HEBT ZE NIET VOOR NIETS ' en dan denk je echt..:S majaah, ik probeer maar zo goed mogenlijk voor mij paardjes te zorgen!!

Malibu

Berichten: 4498
Geregistreerd: 31-03-04
Woonplaats: Velsen

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-06-04 13:42

Paarden zijn heel vergevingsgezind, jouw fouten zullen ze je altijd vergeven.

Het enige wat je in je achterhoofd moet houden is om eerlijk te zijn tegen over je paard.

Als jij iets verkeerd aangeeft en je paard volgt het niet op, niet boos worden maar de fout bij jezelf gaan zoeken of kijken of het iets medisch is!

Frustratie is 1 van de oneerlijkste dingen om af te reageren op je paard!

Zolang je dat onder controle heb weet je paard wat ie aan je heeft en zal hij je gewoon je fouten vergeven.

Dat is wat ik zo fantastisch vind aan paarden...

<3 Trotse mamma van Damian Jeremy en Noëlia <3 , geboren 11 juni 2010 & 2 oktober 2013 :+:
Quincy - Malibu Sundance - A Sundance Sorpreza :+:

Gast7521

Berichten: 39614
Geregistreerd: 09-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-06-04 14:58

Ik voel me absoluut niet schuldig tegenover mijn paard.
Ze heeft een prachtig leventje, met dagelijks weidegang, altijd contact met soortgenoten, afwisselend werk dat ze makkelijk aankan, uitstekende verzorging, meerdere voerbeurten op een dag, uitstekende materialen zoals het tuig etc etc.
Ze heeft voldoende ontspanning, aandacht, liefde etc.

Dus waarom zou ik me schuldig voelen?

Ik denk dat als je je schuldig voelt ten opzichte van je paard, je eens heel goed na moet denken over wat je beter kunt doen voor 'm....

Malibu

Berichten: 4498
Geregistreerd: 31-03-04
Woonplaats: Velsen

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-06-04 15:03

Citaat:
Ze heeft een prachtig leventje, met dagelijks weidegang, altijd contact met soortgenoten, afwisselend werk dat ze makkelijk aankan, uitstekende verzorging, meerdere voerbeurten op een dag, uitstekende materialen zoals het tuig etc etc.
Ze heeft voldoende ontspanning, aandacht, liefde etc.


Dat is het leven in een gouden kooitje...

Aan het eind van de dag leggen wij hun onze wil op en zijn ze totaal afhankelijk van hun baasje wat voor behandeling ze krijgen.

Citaat:
Ik denk dat als je je schuldig voelt ten opzichte van je paard, je eens heel goed na moet denken over wat je beter kunt doen voor 'm....


idd aangezien ze nooit meer in het wild terug kunnen keren kun je beter proberen het beste voor je paard te doen (wat voor iedereen natuurlijk verschillend is)...

<3 Trotse mamma van Damian Jeremy en Noëlia <3 , geboren 11 juni 2010 & 2 oktober 2013 :+:
Quincy - Malibu Sundance - A Sundance Sorpreza :+:

nicolietje

Berichten: 1331
Geregistreerd: 01-01-02
Woonplaats: hengelo

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-06-04 15:40

Mijn intructeur:
Citaat:
het paard is er voor jouwn hobby en niet andersom

Klinkt misschien een beetje hard maar zit wel een kern van waarheid in!

Groetjes Nicole

Liza_vL

Berichten: 17547
Geregistreerd: 01-04-01
Woonplaats: Zeewolde / Rotterdam

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-06-04 15:43

Ik zou dat eigenlijk moeten beseffen, misschien ga ik dan eindelijk eens recht op mijn pony zitten.

Gast7521

Berichten: 39614
Geregistreerd: 09-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-06-04 16:12

Malibu: Gouden kooitje? Dacht het niet! Lekker naar buiten met dat dier! De wei in met d'r soortgenoten! En dat ene uurtje per dag dat ik aan d'r loop te frutten of met haar werk/speel etc.... Als jij dat al een gouden kooitje vindt, dan raad ik je aan om je paard naar de prairie te brengen en daar los te laten!

Ing__

Berichten: 11176
Geregistreerd: 17-01-03
Woonplaats: Arnhem

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-06-04 16:20

ik heb wel dat ik voorzichtig ben met mijn paard,
maar schulidg voel ik me niet.
buddy komt absoluut niets te kort, heeft een lekker leventje dus nee ik voel me niet schuldig..

Dag lieve mama...

Gast7521

Berichten: 39614
Geregistreerd: 09-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-06-04 16:22

Ik vind het eerlijk gezegd ook maar slap gezever.
Ben benieuwd wie daad bij woord voegt en z'n paard los gaat laten op de steppe. Dat moet toch wel de enige oplossing zijn als je je steeds zo schuldig voelt....
Wedden dat iedereen die nu zit te miepen gewoon doorgaat met rijden?

Malibu

Berichten: 4498
Geregistreerd: 31-03-04
Woonplaats: Velsen

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-06-04 17:20

Citaat:
Als jij dat al een gouden kooitje vindt, dan raad ik je aan om je paard naar de prairie te brengen en daar los te laten!


Lezen is natuurlijk ook een vak...

Ik schreef dus ook dat dat nooit meer zal kunnen, aangezien ze in "gevangenschap" (sorry, weet ff niet hoe ik het anders moet schrijven) geboren zijn.

Daarom moeten we er het beste van maken voor ons paard wat voor iedereen verschillend is...

<3 Trotse mamma van Damian Jeremy en Noëlia <3 , geboren 11 juni 2010 & 2 oktober 2013 :+:
Quincy - Malibu Sundance - A Sundance Sorpreza :+:

laetitia

Berichten: 5867
Geregistreerd: 14-01-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-06-04 21:18

ik had vandaag les en de prive instructrice wil dat mijn paard nu echt aan de teugel gaat lopen. ik laat het paard altijd de ontspanning opzoeken en dan komt ze vanzelf wel naar beneden (meestal na 30 minuten loswerken). nou vandaag moest ze dus naar beneden, en werd ze door de instructrice naar beneden getrokken aan haar teugels en ik moest haar hoofd daar zo proberen te houden en als ze omhoog kwam moest ik druk uitoefenen, net zolang ze weer naar beneden kwam..... maar van ontspanning was dus absoluut geen sprake.

heb toen gezegd dat ik het zielig vond en dat ik haar pijn deed in haar mond. ze zei: ja maar ze moet leren dat boven niet fijn is en dat als ze beneden loopt het wel fijn is....

als ze beneden is kan je je hand ontspannen en weet ze dat dat fijn aanvoelt.

Het was dus gewoon een gevecht met t paard! zij omhoog met haar hoofd, ik met de teugels hele zware druk erop. zo erg dat mijn schouders er pijn van deden.

van mij hoeft ze niet perse aan de teugel, als ze maar ontspannen is en haar rug gebruikt, maar de instructrice zegt dat ze lager moet om haar rug goed te gaan gebruiken.

(sorry voor het lange verhaal!).

ik vond het een rot les!

Dromen, Denken, Durven, Doen, Doorzetten


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: amyz, danielle_ikk, HuppeltjeZ, luuca, Pessoa en 14 bezoekers