Maatje paard dood, helemaal over de rooie..

Moderators: Just_Sannee, Neonlight, Amaryllis, C_arola

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
clau

Berichten: 864
Geregistreerd: 28-09-02
Woonplaats: Aan de belse grens

Maatje paard dood, helemaal over de rooie..

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 12-01-04 16:30

Na een jaar dokteren met Cisco is hij afgemaakt vandaag maar mijn andere paard is helemaal over de rooie..

Zijn geroep gaat door merg en been..

Ervaringen???


Gast7521

Berichten: 39614
Geregistreerd: 09-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 16:36

Ja. Is het lichaam van Cisco nog bij jullie? Laat je andere paard erbij, laat hem rustig afscheid nemen. Doorgaans werkt dat bij paarden net als bij mensen.

Gecondoleerd trouwens.

Kyona

Berichten: 4768
Geregistreerd: 19-03-02
Woonplaats: Krimpen

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 16:57

het werkt idd het beste als ze zelf afscheid kunnen nemen (net als bij olifanten) anders begrijpen ze niet waar het andere paard is en dat hij er niet meer is. Sterkte in deze moeilijke tijd.
Staat hij nu alleen of heeft hij nog wel andere paarden om zich heen?

cissie

Berichten: 6042
Geregistreerd: 23-08-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 17:01

he dit is minder goed nieuws,

mijn pony is afg.zomer overleden, ze is overleden in de paddock net naast de bak, we hebben alle paarden en pony's in de bak gezet, zodat ze haar konden zien, en express pas na 1 uur het zeil er overheen gedaan.
Het klinkt misschien stom, maar ik heb sterk het idee gehad dat niet alleen ik degene was die het fijn vond dat het zeil er niet gelijk overheen ging.

Ze hebben dagen gehinnikt en gezocht, ik vond vooral dat zoeken erg om te zien, daarna ben ikm samen met de grote vriend van de overleden pony de stal in gegaan, hij snuifde hevig en rook aan de voerbak, terwijl hij normaal gesproken met zn grote snater die allang uitgelikt zou hebben, hield hij zich in en snuffelde alleen maar.
na wat te hebben rondgelopen in dr oude stal ging hij naar buiten en kwam nog een paar keertje terug, nu lijkt hij deze stal te beschouwen als een van zo vele, ik heb er pas na een paar maanden een nieuwe pony in kunnen zetten de deur is ook niet dicht geweest, dan leek het zo definitief, met de deur open kon ze er voor mijn idee op ieder moent uit komen lopen of dr hoofd om de hoek steken, allemaal onzin natuurlijk, maar het voelde verkeerd om gelijk haar stal leeg te halen en de deur dicht te doen dat heeft bij mij tijd nodig gehad.

Het roepen van jouw paard wordt echt wel minder, misschien heb je de mogelijkheid samen met je paard extra veel leuke dingen (afleiden) maar kijk uit dat je dit overdrijft anders KAN hij bevestigd worden in zijn verdriet of gemis en wordt het alleen maar erger.
Persoonlijk zou ik (als je dat overweegt) er nog geen ander paard/pony bij zetten geef je paard de tijd die hi nodig heeft, maar houdt hem in de gaten wbt zijn eetgedrag en lich. conditie.

Verder vind ik het adw van Sonja en goede en ga ik ook zeker in mee.

Veel sterkte!

Sjonniej
Berichten: 17522
Geregistreerd: 21-05-03
Woonplaats: Zuid Holland

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 17:05

Jah, als de paarden zelf kunnen zien dat ze niet meer leeft dan blijfen ze niet eeuwig zoeken, maar daar is het nu waarschijnlijk te laat voor, laat ze ook in de stal kijken net als bij dat paardje van cissie...missschien dat het werkt, niet geschoten altijd mis tog!

Sammie

Berichten: 71641
Geregistreerd: 04-06-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 17:12

Probeer ze echt afscheid te laten nemen, misschien dat hij een paar daagjes nog hinnikt, maar dat wordt dan echt wel minder. Paarden ruiken 'dood'.

Ik ken een verhaal van 2 paardjes, waarvan er 1 levend weg gebracht is per trailer om afgemaakt te worden. Het andere paardje heeft jarenlang(!) gehinnikt naar elke trailer die voorbij kwam. *snif*

Sterkte gewenst.

- Offline -

Waratje
Berichten: 9617
Geregistreerd: 03-11-03
Woonplaats: Bennekom

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 17:13

Tijd geven om te rouwen, laat als het kan idd zien dat het maatje dood is. Je kunt eventueel ondersteunen met Rescue druppels, die helpen ze iets makkelijker door dit soort moeilijke periodes heen.

Supertje

Berichten: 6523
Geregistreerd: 03-10-02
Woonplaats: Hoekse waard

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 17:19

Ja, ik heb het inderdaad wel eens gezien dat een andere paard (of pony in dat geval) helemaal over de zeik was nadat zijn maatje was overleden. Bleef maar brullen en heen en weer rennen. Ze hadden daarvoor ook al een jaar of 10 samen een box gedeeld.

Het antwoord van Sonja ga ik ook in mee, laat hem er gewoon bij.

Give a man a fish and he eats for a day. Teach him how to fish and you get rid of him all weekend.

Vera

Berichten: 12109
Geregistreerd: 10-04-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 17:28

Bij de DA drogist kun je Honeysuckle halen van Bach Remedies. 8 druppels mengen in een flesje met Spa blauw en een paar keer per dag op een boterham wat druppels geven. Werkt echt! OK dan!
We hebben hier net twee shetten gehad die helemaal aan elkaar verknocht waren. De ene is nu verkocht en de ander hebben we op Bach gezet. Ze had er meteen een stuk minder last van. Lovers

Let horses whisper in your ear and breathe on your heart

Amanda_T

Berichten: 5880
Geregistreerd: 01-07-01
Woonplaats: Klundert

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 17:38

Ik denk dat afscheid laten nemen de enige optie is, die goed zal gaan werken.
Je paard kan dan zien dat zijn maatje er "niet meer is", en op zijn/haar eigen manier afscheid nemen.
Dan word het gemis misschien ook minder..
Gecondoleerd

::..*,,Rust zacht lieve Lasagna ;(...30/3/1986-30/09/2009.. :+: ,,*..::

SANEX

Berichten: 11080
Geregistreerd: 21-03-02
Woonplaats: Buitenpost

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 17:53

Ik ga ook in bovenstaande mee, paarden moeten afscheid van elkaar kunnen nemen en zien en ruiken dat het vriendje er niet meer is.

Vorig jaar op stage kreeg het oudste paard van stal een spuitje, ze was op en kon niet meer.
Alle paarden eromheen ( toch een stuk of 30 ) stonden stil met opgeheven hoofd op het moment dat ze op de grond viel, er was geen een die at, ze hadden het allemaal door. Zelfs mijn Maffick die in een land verderop stond en dat paard helemaal niet kenden stond stil.
Het paard dat bij haar in de wei stond werd gek, begon te rennen en te brullen.
We hebben haar aan Rixt ( het dode paard ) laten ruiken en toen het land uit genomen.

Dit is het verhaal wat ik er toen over heb opgeschreven, het was aan de ene kant zo mooi, een mooier afscheid had geloof ik niet gekund.

Een Fries paard bij ons op stage heeft vandaag haar laatste adem uitgeblazen......

Rixt was al 25 jaar oud en deed niet zoveel meer mee in de lessen, maar ze was de 'opperoma' van de hele kudde zeg maar.Ze was de oudste op stal en mocht af en toe nog eens rijden of voor een karretje lopen,wat ze ook leuk vond.

Ze genoot nog van het leven en was blij als ze met de 'oudjes' het land in mocht.

Maar vanmorgen genoot ze er niet meer zo van, ze stond in een hoek in het land en kwam daar niet meer vandaan, ze kon niet meer lopen.
Ik probeerde om haar een stukje mee te krijgen, maar toen viel ze bijna om.Ze deed geen moeite meer om te eten en te drinken, dus heb ik haar maar een emmertje water gebracht, ze had eerst veel dorst en ging daarna met haar lippen en neus met het water spelen.

De dierenarts was al ingeschakeld en we ( Sakkia en ik ) hadden allebei eigenlijk al het idee dat het wel eens haar laatste dag kon zijn vandaag.
Af en toe wiebelde ze even op haar benen, maar verder deed ze niets.
Ze stond midden in de brandende zon , maar we konden haar daar ook niet meer wegkrijgen omdat ze dus geen stap meer kon zetten.

Ze kreeg het steeds warmer en benauwder, haar hele lichaam pompte...
Ik bracht haar af en toe weer even een emmertje water om mee te spelen,want echt veel drinken deed ze ook niet meer.

En toen was het zover: de veearts kwam...

Hij heeft haar uit haar lijden moeten verlossen, het was mooi geweest zo.

Ze kreeg haar spuitje, gaf een harde kreun en viel op de grond, en toen was het al voorbij.
Het ging zo snel, ze hoefde niet meer voor haar leven te vechten, het had geen zin meer,ze heeft zich erbij neergelegd.

Maar wat het mooie was; De paarden in de paddocks eromheen stonden allemaal met opgeheven hoofd, er was geen paard dat at ( er stonden er een stuk of 30 ) de paarden er vlak naast stonden op een rijtje langs het draad.Ze hadden het allemaal door...
Er was een paard wat bij Rixt in het land stond,Geke, ook een oudje, en die werd helemaal gek, ze rende om Rixt heen en hinnikte heel hard.We moesten haar bij Rixt weghalen.

We hebben Rixt even laten liggen en haar nog wat geaaid, lief toegesproken en hebben toen afscheid genomen....

Ze is op een heerlijke dag tussen al haar vrienden in het land doodgegaan......Een mooier afscheid had niet gekund...

Dag lieve Rixt, het ga je goed!

We zullen je gehinnik om je kilootje biks smiddags missen...


Ik wens je er veel sterkte mee.
En Resceu kan idd rustgevend werken, is homeapatisch dus baat het niet schaadt het ook niet.

Yavanna

Berichten: 1659
Geregistreerd: 11-12-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 18:20

Heel veel sterkte met het overlijden van je paard. Ik kan me voorstellen dat het voor je andere paard heel moeilijk is, en ja, ik zou hem ook even aan het andere paard laten ruiken, zodat hij echt weet dat het definief is. Dat hebben ze bij ons op de manege ook gedaan met de oudste pony, en de rest van de paarden heeft er weinig last van gehad.
Waarom zou een dier geen last kunnen hebben van het overlijden van zijn/haar maatje toch?
Succes

Dag Ro, geniet ervan in Duitsland. You're always on my mind.

@smousje

Berichten: 517
Geregistreerd: 06-11-01
Woonplaats: Waddinxveen

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 20:36

Inderdaad afscheid laten nemen(als dit nog kan)
Ik heb het een keer meegemaakt met een paard die dood ging door koliek.(ze had een veulen van 3 weken jong)
De hele kudde kwam bij het draad staan en keek naar de merrie die ging sterven.
Langzaam gingen ze 1 voor 1 weer weg behalve haar oudere zoon en dochter.
Deze 2 paarden hebben zeker 1 uur bij het draad gestaan en de volgende dag gingen ze weer kijken.
Verder is het rustig gebleven.

Sterkte!

Een goede ruiter hoort zijn paard praten,
Een hele goede ruiter hoort zijn paard zelfs fluisteren,
Een slechte ruiter hoort zijn paard niet eens schreeuwen!!

ellenlouise
Berichten: 3772
Geregistreerd: 18-12-02
Woonplaats: In het groene hart van het land

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 23:00

Sonja schreef:
Ja. Is het lichaam van Cisco nog bij jullie? Laat je andere paard erbij, laat hem rustig afscheid nemen. Doorgaans werkt dat bij paarden net als bij mensen.

Gecondoleerd trouwens.

`
Dit is naar mijn idee ook het beste. Ik heb dat bij mijn paarden ook zo gedaan. Mijn ruin lag dood in de paddock en ik ben met mijn merrie rustig aan een lang touw ernaar toe gelopen. Ze schrok zich in 1e instantie de blubber, liep een stukje verder naar hem toe en draaide zich vervolgens resoluut om en heeft geen kik meer gegeven.

Voor de zekerheid heb ik haar nog een dag of 2 wat Bach recuedruppels gegeven.

Waarschijnlijk zal het afscheid nemen bij jou niet meer lukken.
Is er misschien een ander paard waar hij het goed mee kan vinden en waar hij af en toe mee buiten kan staan? Stond het overleden paard naast de overblijver? Zorg dan dat er een ander paard naast gezet wordt.

Heel veel sterkte met het verlies.

foetsie

Berichten: 2310
Geregistreerd: 11-01-04
Woonplaats: Zwolle

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 23:02

Heel veel sterkte met het verlies!

Geniet van het leven, want je leeft maar 1 keer!

ellenlouise
Berichten: 3772
Geregistreerd: 18-12-02
Woonplaats: In het groene hart van het land

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-01-04 23:07

Jeetje Clau, ik lees net pas in je profiel dat Cisco pas 2,5 jaar was..........
en dan al een jaar aan het dokteren, ik ben er stil van

There is no reality, only perception.


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 12 bezoekers