Verlatingsangst, onzekerheid, klieren?

Moderators: Just_Sannee, Neonlight, Amaryllis, C_arola

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Tiko

Berichten: 3706
Geregistreerd: 17-11-01
Woonplaats: Utrecht

Verlatingsangst, onzekerheid, klieren?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 16-07-03 17:14

Ik heb een vrij groot probleem met Tiko, het lukt me niet op in mijn eentje met hem naar buiten te gaan. Hieronder een voorbeeld van een willekeurige buitenrit van mij en Tiek. Een kanttekening hierbij is dat ik hem tijdens het rijden in de bak volledig onder controle heb, geen last heb van staking, protest ed. Ik plaats dit nu, omdat ik net een weekje op een nieuwe stal sta en ik dit een mooi moment vindt om het aan te pakken, en ik niet wil dat dit er weer een sluipt. Op mijn oude stal had ik het zelfde probleem, alleen op weg naar de ponyclub kreeg ik hem aan het lopen, omdat hij die door en door kende....


Ik stap met Tiko het erf af, en hoewel hij in de eerste instantie zelf verzekerd wegstapt, staakt hij al na een paar meter. Ik kreeg hem totaal niet voorruit, mijn been was goed voor het achteruitlopen of steigeren, en opgeven doe hij niet. Achteruit lopen richting sloot wèl, en dat vind ik toch niet prettig Uiteindelijk eraf, en zodra ik ernaast loop, is volg hij mij, in de eerst instantie twijfelend, later zekerder. Als ik een stuk later er weer opstap, gaat het een paarmeter goed, en vervolgens het zelfde verhaal, deze procedure herhaalde zich een paar keer. Op een gegeven moment kwam ik er zelfs niet meer op, want dat werd direct draaien, steigeren ed. De stukken die volgens hem naar huis leidde, daar was hij WEL heerlijk te rijden.

De ander stukken, waar ik ernaast liep, de stukken waar ik hem niet verder kreeg dus, daar hing hij echt aan mij. Hij kroop weg achter mijn brede ( Knipoog ) rug. Als ik ging rennen wist hij niet hoe snel hij mij moest volgen en hij week niet van mijn zijde. Ik hoefde hem totaal niet vast te houden, hij dacht er niet aan van mij weg te gaan. Zelfs de plekken waar hij meer lef kreeg, en naast mij liep, daar had hij geen begeleinde teugel nodig. Ik rende door het bos, hij half naast half voor mij (eigenlijk geen teken van respect, maar ik was blij met zijn iniatief en zijn lef Tong uitsteken ) Maar dus zelfs als hij voor mij draafde (zo goed als los) en ik ging weer rustig lopen, ging hij meteen stappen uitzichzelf, stilstaan idem. Het idee dat hij mij kwijtraakt en dat hij helemaal alleen is, vind hij eng. Ander paarden winnen het van mij. Toen ik lang een weide kwam waar een groep pony's les kreeg, liep Tiko te gillen, en te showen, hij bleef wel luisteren (ik liep ernaast toen) maar zijn aandacht was niet echt bij mij (en ik kreeg zelfs de opmerking dat ik achterlijk was, mdat ik met een hengst langs een ponyles reed )
Ik vermoed dus dat een deel van Tiko's klieren als ie alleen naar buiten moet, een soort verlatings angst is. Als ik er naastloop, hoeft hij niet voorop, als ik erop zit wel. Wel is de drang naar huis sterker dan de angst, en daarom wil hij op de weg naar huis wel voorop, alleen lopen, al is het nog steeds niet op zijn gemakje. Maar wie weet is dit alles een excuus dat ik heb bedacht voor Tiko's klieren, maar dan snap ik niet waarom hij wel zo braaf is zodra ik ernaast loop...

Met ander paarden gaat het wel, dan volgt ie dat andere paard, wil hij ook niet graag voorop, maar kan ik hem bijv. nauwelijks inhouden als het andere paard doorrijd.

Wat is volgens jullie de reden van dit gedrag, en wat is een mogelijke oplossing?

Alvast bedankt!

Tiko is BOKTTINKER 2003!!


Apple
Moderator RT, TEN, DRS, AP, AR

Berichten: 68889
Geregistreerd: 27-01-02
Woonplaats: Bij het strand

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-07-03 19:50

Als ik jouw verhaal zo lees (en andere verhalen over Tiko) dan denk ik dat het niets te maken heeft met klieren maar met onzekerheid en verlatingsangst.

De Endurance in Katwijk kon je immers ook gewoon met hem rijden (paarden genoeg op dezelfde route waar hij zich toch enigzins aan vast kon houden).

Ik herken het wel. Ons paard heeft zn hele leven nog nooit alleen naar buiten gehoeven en wij willen toch graag alleen buitenritten maken. Zoals wij het tot nu toe hebben aangepakt:

- klein rondje buiten, de een erop, de ander lopend erbij
- uitstappen even op het strand, de een erop, de ander lopend ernaast (uitstappen is natuurlijk ook positief).
- tijdens dit uitstappen neemt degene die ernaast loopt steeds meer afstand (eerst schuin erachter, dan op 50 tot 100 meter als dat goed gaat).
- helemaal alleen uitstappen en stukje draf op het strand.

Met de laatste stap zijn we nu bezig. Ik ga dan alleen naar het strand als ik weet dat er ook anderen naar het strand zijn (en hoe laat ze ongeveer terugkomen). Zo rij ik door tot ik de anderen tegenkom en rij vervolgens met hun mee terug (als beloning samen met anderen). Om hem toch scherp te houden neem ik dan wel een andere strandopgang oid, waardoor hij ook weer weg moet van de groep.

Ik denk dat je met Tiko al heel erg op de goede weg bent en ik denk ook dat het zeker geen 'klieren' is. Een 'snelle' oplossing heb ik zo 123 niet voor je. Ik denk dat je hem over het algemeen wat zekerder moet proberen te maken. Ik ben daar nu zelf ook mee bezig en ik denk erover om wat meer info over Parelli te zoeken.

Kevin: drs L1+9, spr B+2, SGW B+3, Endurance 197 ggk km's (eindstand), Kevin in Uddel
Daisy: drs L2+6, spr B+1, SGW B+1 Rondje door de Bollenstreek

Tiko

Berichten: 3706
Geregistreerd: 17-11-01
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 16-07-03 20:56

Wat grappig! ik ben gister b egonnen met Parelli. Er is een bokker die wat meer ervaring had hiermee langs geweest en heeft met Tiek en mij een begin gemaakt.

Iemand ernaast, dan vind Tiko het idd prima, dat afbouwen is natuurlijk een goede oplossing, mits je iemand die zin en tijd heeft kan vinden, maar ik denk dat dat moet lukken.

Hartstikke bedankt voor je reactie!

Tiko is BOKTTINKER 2003!!

Apple
Moderator RT, TEN, DRS, AP, AR

Berichten: 68889
Geregistreerd: 27-01-02
Woonplaats: Bij het strand

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-07-03 21:41

Grappig dat jij je oplossing in dezelfde richting aan het zoeken bent dan ik Haha!.

Succes in elk geval.

Kevin: drs L1+9, spr B+2, SGW B+3, Endurance 197 ggk km's (eindstand), Kevin in Uddel
Daisy: drs L2+6, spr B+1, SGW B+1 Rondje door de Bollenstreek

Richtje

Berichten: 13112
Geregistreerd: 29-04-02
Woonplaats: Bunschoten

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-07-03 16:33

Ik vraag het me soms weleens af of het bij Tiek alleen angst is. Denk dat het (soms?) wel voor een deel puur eigenwijsheid is.
Verder denk ik dat het zeker zal helpen om langzaam meer afstand te nemen van een fiets, dit hebben we eerder geoefend en dat heeft destijds ook wel geholpen.
Succes ermee, en ik leen me wel een keer als fietsbestuurder, mocht dat nodig zijn....

Een ongeluk zit in een klein hoekje - Dan blijft er nog heel veel ruimte over voor geluk

Gast998
Berichten: 74611
Geregistreerd: 02-11-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 17-07-03 17:59

Ik herken het stukje, waarbij hij niet te hanteren is als je eropzit, maar wel als je ernaast loopt. Bij mij was dit toen de puberteit van mijn pony, is bij mij ook weer overgegaan. Wel met enorm veel geklier, maar t is wel voorbijgegaan.
Je kan dus wel in een groep normaal buitenrijden? En wat vind hij als je met 1 iemand anders buiten rijdt? Maar alleen doet hij dus moeilijk...
En waarom denk jij aan angst? Toont zijn lichaamsgedrag angst?
Ik kan het niet zien vanachter de pc, dus denk daar ook aan Knipoog

Tiko

Berichten: 3706
Geregistreerd: 17-11-01
Woonplaats: Utrecht

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 17-07-03 18:30

Al is er een fietser bij, dan nog vind Tiko het prima, omdat hij niet alleen is.

Waarom ik denk aan angst?
De goede wil bij het wandelen versus het vreselijk protest tijdens het rijden. Zijn lichaams taal kan zowel ongenoegen, verzet uitstralen als angst. Als ik er op zit kan ik niet in zijn ogen kijken. Bovendien ben ik druk bezit met hem min of meer in bedwang houden, waardoor ik ook minder goed op zijn lichaamstaal kan letten. Het feit dat hij ook echt niet naast me wil, en soms, de stukken dat ik erop zit en hem aan het lopen hem (bijv. tijdens een paar endurance wedstrijden die ik heb gereden) dan loopt hij heel gespannen, blijft constant net iets TE attent, hinnikend af en toe zielig en verlaten, loop terughoudend. Op zo'n moment straalt hij echt onzekerheid uit naar mijn idee...

Tiko is BOKTTINKER 2003!!


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Cleo_ en 25 bezoekers