hebben jullie ook weleens zo'n vaag voorgevoel?

Moderators: Neonlight, Amaryllis, Just_Sannee, C_arola

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
SkyMarian

Berichten: 10248
Geregistreerd: 04-10-02
Woonplaats: De Liemers

hebben jullie ook weleens zo'n vaag voorgevoel?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 21-04-03 10:30

Met sjaak had ik het woensdag weer eens. naar mij idee zat hij niet zo lekker in zijn vel. aan de buitenkant zag je er niks aan. Glimt als een spiegel geen rare veranderingen in gedrag, maar toch.

en ja hoor gisteren had hij een pestzooi van stal gemaakt (doet hij nooit), schudde constant met zijn hoofd (geen vliegjes of andere beestjes) en was kreupel zonder dat je er iets aan kon zien of voelen.

Hebben jullie ook wel eens zo'n voor gevoel van er is iets, maar ik weet niet wat?


Djilna

Berichten: 28071
Geregistreerd: 20-09-02
Woonplaats: On the trails

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-04-03 11:06

Tja, een voorgevoel heeft iedereen denk ik wel eens. Het is alleen balen als het ook nog eens uitkomt....... Boos!
Maar idd, met Dons heb ik het ook wel en vaak klopt het nog ook, zucht! Scheve mond

Lightning Rose QA (alias Bliksem) en ik zijn Klasse IV/CEI 3* (160km)
Meer dan 2500 wedstrijdkm samen :D
https://poweredbylightning.net/ Over endurancerijden en trailrunnen :)

Yorghos

Berichten: 10942
Geregistreerd: 10-12-01
Woonplaats: Tilburg

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-04-03 14:48

Ik heb weleens gehad dat ik net op stal was geweest. En halverwege de weg terug naar huis ben ik omgedraaid en teruggereden. Waarom wist ik niet, maar ik ging terug.
Kwam ik weer aan op stal, was Yorghos uitgebroken en door een hek van prikkeldraad gesprongen. Een klein stukje draad was tussen zijn hoef en zijn ijzer gekomen, dus ik kon meteen de hoefsmid bellen.

* To Belg, or not to Belg *

Vonnie84

Berichten: 6590
Geregistreerd: 16-03-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-04-03 15:08

ja een &*(@^# voorgevoel

Is wel even een lang verhaal sorry...

Toen ik net ging stagelopen op het bedrijf (handelsstal) waar ik nu nog zit zag ik een pracht paard: een supermooie schimmelhengst van Weltmeyer x Uniform van 8 jaar. Ik had erop gereden en ik had me nog nooit zo'n anky gevoeld Haha! Echt ik had et idee dat het er super uit zag en hij reed kei fijn enzo. Maar uiteraard was hij al verkocht. Dit was in November 2002.

Nou begin april dacht ik van: hoe zou et met em zijn. Ik zou em best wel willen hebben voor onze collectie (we hebben al 2 schimmels) Knipoog. Nee maar het ging niet zo lekker met mijn paard en mij.
En toen was ik weer op stal en ik zeg tegen een jongen die daar werkt: de mooiste paarden die ik hier heb gezien in die 6 maanden zijn die schimmel hengst ja en nog een dan.

En hij zei van: ja die staat daar in de achterste stal. Oeps, ik had em nog geen 10 minuten geleden hooi gegeven en nog een aai over z'n bol gegeven. Ik had em gewoon niet herkend, echt niet. Hij was dood en dood en dood ziek. Echt mager niet normaal. Ik weet niet of je brooke kent, maar daar had ik em zeker voor opgegeven. (http://www.brooke.nl)

Nou ik zei tegen de eigenaar: als ie opknapt dan zet em bij ons neer, en als het goed gaat dan koop ik em. Ik had zoiets van: dit kan echt geen toeval zijn. Ik heb daar echt veel paarden gezien, maar dacht een halve week daarvoor nog van: hoe zou het met die schimmel hengst zijn.

Nou we hebben de dierenarts erbij gehaald. Hij heeft een hoop medicijnen gekregen en knapte een klein klein beetje op, maar nog lange niet genoeg. Een halve week later ging het eigelijk steeds minder, maar hij knapte psygisch enorm op. (hij was ook echt down). Ik ben echt alle vrij seconde's bij em geweest en hij vond dat echt fijn.

Nou maandag ging ik naar huis en ik dacht: zal ik nog even langs gaan. Ach nee, morgen weer een dag.
En dinsdagochtend werd ik wakker en ik dacht: (*(@&# dit is niet goed. Ik was echt super super snel bij m'n stage ben meteen naar z'n box gelopen. En toen lag hij dood in z'n box. GVD Ik wist het gewoon.

En ik was kwaad op die vorige eigenaar die em terug heeft gebracht. Hij heeft em op transport gezet terwijl hij al ziek was. En dan niet een beetje transport, neej 15 uur op de vrachtwagen inclusief bootreis. Als hij had gewacht tot het paard beter was, was er nix aan de hand geweest. Grrr

[RT-HAW] Supergave rijfoto's van Rongo (AdB manier)
Waarom denkt iedereen dat door die kop maar omlaag te trekken, die rug gelijk ontspant?
Wie een paard zoekt zonder gebreken, kan beter te voet gaan.
Als je twijfelt, doe dan wat het vriendelijkste is.

vamp

Berichten: 3861
Geregistreerd: 19-01-03
Woonplaats: waar de zon schijnt

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-04-03 15:38

ja, dat heb ik best vaak.
vroeger klopte het ook altijd, de laatste tijd niet echt meer...

vamp

Berichten: 3861
Geregistreerd: 19-01-03
Woonplaats: waar de zon schijnt

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-04-03 15:39

jemig vonnie84...wat klote zeg!!!

Dennis

Berichten: 28204
Geregistreerd: 23-05-01
Woonplaats: Wieringerwerf

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-04-03 16:53

Ja, vaak. Meestal kleine dingetjes. Niets speciaals meestal.

Benno: dressuur M+11, vaardigheid Z+14 en Sport-AA ☆ Deedee: dressuur L+18, vaardigheid M-1 en prestatie sport-B
http://www.staldenci.nl

*Als je haar voor je ogen waait, als je jas om je lichaam draait, als de wind langs wangen aait, weet dat ik je mis* - Acda en de Munnik

droebel

Berichten: 882
Geregistreerd: 21-04-03
Woonplaats: wijk bij Duurstede

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-04-03 21:57

Ik heb het ook een keer gehad. bij ons op stal stond een pony van 26. was eigenlijk nog helemaal gezond. ik kwam aanfietsen en ik zag vanuit de verte dat hij in de wei lag en ik kreeg een heel vreemd voorgevoel. Op zich was er helemaal niets vreemds aan dat hij daar lag, want hij lag wel vaker lekker in de wei en het was ook nog eens midden in de zomer en bloedheet.
toen ik bij stal kwam, ben ik er naar toe gegaan en heb hem overeind gejaagd. hij liep even rond en toen ging hij weer languit liggen. niet rollen of zo, gewoon net alsof hij lekker lag te zonnen. twijfelde nog of ik de staleigenaar zou roepen. heb dit toch maar gedaan, zat me niet lekker. de staleigenaar is toen met hem gaan wandelen en hij ging in de bak steeds liggen. binnen een half kwam de dierenarts en moest hij ingeslapen worden. hij had een zware koliekaanval en was al te zwak om op z'n benen te staan.

een aantal jaar geleden had ik ook een voorgevoel. m'n moeder was zwanger van m'n zusje zou binnen 2 weken moeten bevallen. ik fietste met klasgenoten van school naar huis en kreeg ineens een voorgevoel. ik ging harder fietsen en zei dat ik ze morgen wel weer op school zag en dat ik gauw door moest fietsen omdat m'n moeder een kind kreeg. m'n klasgenoten hadden echt zoiets van wat gaat die nou doen Verward
toen ik thuis kwam, stond m'n moeder in de kamer met de verloskundige. ze ging direct naar het ziekenhuis, want m'n zusje stond op het punt geboren te worden.

Gast912
Berichten: 8730
Geregistreerd: 31-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-04-03 22:06

JA, heb ik af en toe wel eens en daarom sta ik bij het minste of geringste al klaar met de termometer. Al spreek die natuurlijk ook niet altijd 100% de waarheid.

Gast546
Berichten: 15626
Geregistreerd: 15-01-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-04-03 22:08


Tancreda4

Berichten: 17708
Geregistreerd: 12-01-03
Woonplaats: ZuidHolland

Link naar dit bericht Geplaatst: 22-04-03 07:58

Heb dat ook gehad. Wel vaker.
Ik ging naar huis tussen de middag en iemand vroeg of ik bij haar wilde eten. Nee wilde ik niet, omdat ik naar huis moest. Iets zij me dat ik naar huis moest. Kwam ikdaar aan wachtte mijn moeder me op: mijn vogeltje was dood Boos!
En ik verzorgde een stel shets, en na de vakantie ging ik er heen, maar iets zat me niet lekker. Kwam ik aan, geen shet te bekennen. Allemaal verkocht Boos!
En een keertje zo bizar. Ik zat te computteren, en zei een stemmetje dat ik bij mijn ratje moest gaan kijken. Was een harstikke vals beest, dus gaf ik eingelijk alleen maar eten voer en verschoonde hem een keer in de week maar deed er verder niets mee. Maar dat stemmetje zeid at ik maareven moest kijken. Hij lag dus op sterven, arm beest. Met een kruik warm gehouden en toen leefde hij wat op, maarde volgende dag wassie toch dood.
En dan met Tancreda. Ik fietste naar school met grote drang me om te draaien te spijbelen van school en naar haar toe te gaan. Heb ik toch maa rniet gedaan. Ik gelijk uit school naar haar toe, maar alles zat tegen. Mijn band was zacht, was harstikke druk met auto's zodat ik steeds moest wachten en ik kon et niet helpen dat ik elke veewagen die langs kwam bekeek. Ik had zo'n voorgevoel. Dat werd ook bevestigd toenik d'r niet meer in de wei zag staan. Het was voorbij ze was weg, afgemaakt...

Voorgevoel is vreselijk, jhelemaal als het uitkomt.


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: palousa_boy, Quickstar1, schumiegirl, Tuigje en 13 bezoekers