Hallo allemaal,
Hartstikke bedankt voor jullie tips. We zijn er enorm mee geholpen en het voelt als een uitdaging om de neuzen van ons inclusief onze pony dezelfde kant uit te krijgen. Afgelopen weekend hebben wij een superweekend met onze Birba gehad. Bovendien hebben we nu nog meer de overtuiging dat we elk stapje, hoe klein ook, belonen en negatief gedrag zo veel mogelijk negeren. Trailer op/af ging ook geweldig, ondanks dat we door een omleiding een, voor haar, vervelende weg met veel bochten moesten rijden. Ze was nauwelijks warm geworden tijdens de rit. Het iets meer weten van haar voorgeschiedenis is sturend in ons handelen naar haar toe. En als je dan op zondagochtend ziet hoe haar baasje van 11 haar zelfstandig zadelt, en vervolgens longeert, als je ziet hoe de pony reageert op de beloning, als je ziet hoe de pony reageert op het naar buiten komen van haar baasje (op 40 meter afstand), dan krijg je vertrouwen dat pony en dochter, ondanks je eigen onervarenheid er wel gaan komen. Ik hoop van harte, ook omdat het geluk en zelfvertrouwen van onze dochter er zo op vooruitgegaan is, dat we zo vooruit blijven gaan en dat onze dochter en haar pony toegroeien naar heel veel fijne rij-uurtjes. Groetjes, Maud