Ik zou wel aanraden om hem toch ook te leren dat het ok is als jij niet in het zichtveld van hm bent. Die van mij plakt ook het liefst aan me vast en gaat heel erg drammen als ik weg loop. Zolang de sittuatie het toelaat zal ik niet gelijk naar hem terug gaan. Als hij echt onrustig is praat ik wel tegen hem en ga ik pas naar hem toe als hij rustig is. Als hij even op stal staat voor zn müsli dan laat ik hem gewoon hinniken.
Vertrouwen in elkaar is super maar hij moet ook vertrouwen hebben dat ik echt niet vergeet dat hij er ook nog is
moet hem ook elke dag afspuiten en medicatie geven. hij was altijd het braafste paard van stal. Echt een schatje en zo makkelijk. en is nu echt officieel een etterbak. Geen respect meer en compleet over me heen willen lopen. Ik moet nu echt op mijn strepen staan met hem. Logisch ook, ze kunnen het je moeilijk uitleggen.