Van een vriendin (die Scaaltje van veulentje t/m 6 gehad heeft aangezien ze toen van haar ex man was) daar had ik namelijk het fantastische aanbod gehad dat mijn puk bij hun van haar welverdiende pensioen mocht komen genieten.
Het laden van Escala ging helaas niet zo makkelijk (meer dan een uur geduurd, uiteindelijk toch maar een lijn er achter… niet mijn methode, maar ja… je moet helaas toch iets als er voor later op de dag raar weer voorspeld is… dan wil je toch niet met je paard op de weg zitten…) , maar toen we eenmaal op de snelweg zaten stond ze gelukkig heel rustig…
Enfin, na zo’n 2,5 / 3 uur gearriveerd in Noordscheschut, veewagen open gemaakt en daar stond mijn kleine stresskikkertje toch een beetje te stressen. Gelukkig ging het uitladen wel snel (Escala was natuurlijk maar wat blij dat ze uit dat hok kon
) en na een klein rondje stappen hebben we haar lekker op stal gezet met wat hooi en een lekker hapje. Zelf even wat gedronken en daarna hebben we madam lekker los gegooid in de 30x60 rijbak. Weer even wat gedronken, wat spulletjes uitgeladen en toen de QH merrie van mijn vriendin er bij gezet (een spannend moment voor mij, want in de 10 jaar dat ik Escala heb heeft ze maar weinig met andere paarden buiten gestaan, ze moest eigenlijk nooit zoveel van andere paarden hebben en vond ze meestal maar een beetje eng. Gelukkig ging het met Arizona goed (Escala heeft lekker veel beweging gehad door iedere keer bij Arizona vandaan te lopen… hihi) en toen bedachten we dat we Arizona wel binnen konden zetten en Naima (de arabier merrie van mijn vriendin) er bij. Arizona dacht er echter anders over want die liet zich niet vangen, dus toen Naima er maar bij gezet en dit ging ook goed (er is zelfs niet 1 gilletje geslaakt). Na een uurtje de dames maar binnen gezet (het was snert weer) en toen moesten we toch weer eens op huis aan…
Die nacht slecht geslapen, want tsja… ik lag me continue af te vragen hoe Escala zich zou voelen, hoe het zou gaan als ze langer met de andere merries buiten zou staan… Dus maandag avond natuurlijk meteen even gebeld om te mogen horen dat de dames al aan Scaal mochten snuffelen en dat Scaal zondag avond laat tijdens het uitmesten nog even haar stal uit was gewandeld om te gaan buurten bij Naima en Arizona
. Vervolgens hebben de 3 dames heerlijk van 07:00 – 17:00 buiten gestaan (wat heerlijk voor mijn puk dat dat daar kan!).Dinsdag weer even gebeld (ze zullen in het begin nog wel veen van me horen daar in Noordscheschut…
ik moet geloof ik het meest wennen aan de nieuwe situatie ) en toen kreeg ik een (voor mij) nog leuker verslag van de dag…
Om 07:00 begon Brigitte weer met buiten zetten; eerst Naima dan Arizona en dan Escala… Toen Naima eenmaal stond waren zij en Escala al druk over en weer aan het hinniken (Scaal was ook tegen de deur aan het schoppen om maar niet vergeten te worden
) en toen Brigitte Arizona er bij zette is Naima ontsnapt om Escala te gaan halen… geweldig
! Diezelfde ochtend zag Brigitte ook dat Escala zowaar in het midden klem tussen de andere dames was gaan staan om hooi te knabbelen in de bak… zo sociaal heb ik mijn mormeltje nog niet eerder mee mogen maken! Ik ben dus heel blij dat ik haar naar Noordscheschut heb verhuisd en dat ze daar door de merries en door de mensen is verwelkomd en opgenomen als een langverloren vriendin. Ik ben ze allemaal dankbaar voor hun goede zorgen voor mijn pukkie en ga zsm weer langs.
)
. Toevallig kreeg ik net een mailtje met 4 foto's van Escala van vandaag... maar hoewel ze als JPEG binnen zijn gekomen kan ik ze niets als JPEG opslaan (digibeet
) en lukt het me helaas niet om ze te uploaden...

.