Geplaatst Ik wou jullie dit verhaal graag even vertellen, gewoon omdat ik het leuk vind, maar toch ook jammer..
Lex kwam een jaar geleden als een wandelende badkuip op onze manege..
Hij werd dan ook manege paard.. Hij moest nog veel leren, hij is tuiger en was galloperen dus nog niet zo gewend..
Ik was direct verliefd.. Ging met hem springen, dat was echt súper ! Springen met hem was echt gaaf..
In het begin kon hij niet springen, maar dat hebben we samen opgebouwd, en het ging echt iedere week beter !
Iedereeen vind ook dat ik hem eigenlijk wel heb leren springen, ook gingen we wedstrijden rijden..
Ik had geen ervaring, maar hij al helemaaaal niet ! Dat was echt super !
Maar aan alle leuke verhalen komen een eind, en ook zo aan dat van mij..
Lex kreeg rotstraal, en het ging dan weer goed, en dan weer slecht..
Uit eindelijk (na veel maanden) wilden ze hem verkopen, omdat ze niks meer met hem konden..
Toen heeft een vrouw, die heel veel om Lex geeft hem gekocht..
Ik moest huilen.. Maar hoopte stiekem dat ze inzag dat ik het er erg moeilijk mee had..
En het was zo !
Ik mag nu 1 keer per week Lex rijden ! Ik ben er natuurlijk super blij mee... Alleen het jammere is dat ik niet meer mag springen.
Dressuur is over het algemeen niet zo leuk met Lex (errruuggg lastig)..
Maar ik ben echt al súper blij dat ik hem mag blijven rijden !
Het springen ga ik echt missen..
Dit zijn Lex en ik aan het springen (onze aller eerste spring foto
)
En dit is Lex in zen nieuwe huisjee
xx. Iriis..
Als dit verkeerd staat, sorry
