Afscheid genomen van Dabe

Moderators: A_nouk, Murosch

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
merelberfe

Berichten: 668
Geregistreerd: 06-11-01
Woonplaats: Eersel

Afscheid genomen van Dabe

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 29-05-02 19:29

Zoals elke ochtend voordat ik naar school ga ging ik vanochtend naar mijn verzorgpaardjes (heerlijk mijn rijbewijs! kan lekker via paardjes naar school hehe) Onderweg kwam ik Jan tegen de eigenaar van mijn v-paardjes, hij vertelde dat hij Dabe verkocht had. Ik was echt verbaasd. Eindelijk dacht ik. hij heeft Dabe verkocht. (Dabe is een jaarling hengst met veel potentie om een goedgekeurde dekhengst te worden.) Onze buurman heeft hem gekocht. Hij was er al gek op sinds Dabe geboren was. laatste jaar heeft hij Jan keer op keer gevraagd om Dabe te verkopen aan Ben (buurman) deze week heeft hij Jan dus zover eindelijk gekregen. Nu krijgt Dabe elke kans om goedgekeurd te worden. Bij ons Buurman heeft hij meer kans dan bij ons. hun hebben namelijk al een goede naam en wij komen maar net kijken. Dus eigenlijk was ik heel de dag wel heel blij voor Dabe. DACHT IK.
Maar toen hij vanmiddag opgehaald werd ( hij gaat lekker in de opfok in Friesland) kreeg ik toch wel een grote brok in mijn keel. ik had hem al een supergroot poetsbeurt gehad en lekker geknuffeld. was toen lekker ff alleen mat hem. Op dit punt was nog niks aan de hand met mij- ik was nog heel blij voor hem en vond het helemaal niet vervelend. maar toen kwam het moment van op de trailer laden. Jan (die hem elke dag voert en hij elke dag ziet) nam hem gewoon mee om op de trailer te laden. Dabe was hier echt niet mee eens en stribbelde toen hij zag dat hij de trailer op mist heftig tegen. hij ging omhoog en sprong alle kanten op. Terwijl Jan heel rustg was. Toen dabe rustig was keek hij echt achterom (ik stond een stukje achter hem) en keek echt zo van 'wat gebeurt hier nou??) Ik ging dus naar voren zodat hij mij kon zien en Jan gaf mij de touw vd halster en zij om de trailer op te lopen dan zou hij de voetje een voor een op de laadplank zetten. maar dat was overbodig want toen Dabe mij zo op de trailer zag lopen en ik hem riep twijfelde hij geen moment en volgde hij mij zo de trailer in Lovers Toen kreeg ik toch wel een grote brok in mijn keel. Heb hem nog ff geknuffeld en toen overhandigd aan Ben die hem vast zette. Hij zei dat ik blijkbaar wel een hele goed band met hem had. Ik realiseer me het ook nu.
Ik ken dabe nu sinds November. In het begin was hij bang van mij. Ik was onbekend. Jan deed weinig met dabe behalve voeren en buiten zetten. Dus nam ik het op me om Dabe af en toe aandacht te geven. Ik heb hem alles geleerd wat hij nu kent van voetjes geven en poetsen tot rustig naast me lopen zelfs met een hengstigs merrie in de buurt. hij heeft wel hengstestreken maar niet als je hem vast hebt. Hij bijt nooit en kon heerlijk bij je knuffelen echt met zijn kin op jouw schouder Lovers terwijl ik niet al te vaak met hem bezig was- vaker met Ynskje en tjitske ben ik toch aan hem gaan hechten dat realiseer ik me nu. Toch gek dat er zoiets moet gebueren om het te realiseren. Ik dacht dat afscheid van dabe makkelijk zou zijn. Het is mij zeer tegengevallen. Ook al mag ik hem ten alle tijden in Friesland op gaan zoeken (staat in opfok bij familie van Ben) en weet ik dat hij het echt super heeft, veel beter als wat wij hem op dit moment kunnen bieden, zit ik nu met tranen en een grote brok in mijn keel te schrijven. ik moet mijn gedachtes zo op orde zetten. ik kan niet wachten tot over een jaar wanneer hij bij Ben op stal komt oom keuringsklaargemaakt te worden. in de tussentijd moet ik tevreden zijn met veel bezoekjes aan Friesland.
Dabe- Het ga je goed. Ik zal je missen.

http://www.depaardenverzorger.nl
Voor al uw Paardenverzorgingsartikelen!
NU! Winterdekens v.a. €50!!


Maaike

Berichten: 11571
Geregistreerd: 12-01-01
Woonplaats: Apeldoorn

Link naar dit bericht Geplaatst: 29-05-02 20:50

ik snap wat je bedoelt. Op mn werk wisselen de paarden ook heel erg, eerst komt er een, de ander gaat weer. Er was 1 paard waar ik de hele tijd mee overhoop lag, kon er niets mee. Totdat hij bijna weer wegging, toen ging t allemaal zo goed ineens!! En nu is ie weer teruggekomen en ik doe hem tegenwoordig helemaal. (klaarzetten voor t rijden en naverzorgen blabla). Hij is nu echt een vriendje geworden.

Ik snap jouw gevoel heel goed, onbewust hecht je je toch aan zo'n paard. Sterkte ermee en bedenk je goed dat hij nu een fijn nieuw huis heeft

Je hoeft niet meteen een vlinder te zijn
Obsession SL (v. Orbaldo II) mijn grote trots :+:
FNRS Jurylid F1 t/m F20 en A Proeven


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Murloc en 4 bezoekers