en aangezien ik mijn zoektocht naar een braaf eigen paard nog niet afgerond heb, ben ik maar op dat paard gaan rijden.
het is echt een ontzettende lieverd en ook heel braaf (erg belangrijk, gezien mijn "voorgeschiedenis") alleen kent hij nog niet zo veel
nou had ik gisterenavond weer heerlijk gereden en was lekker aan het uitstappen aan een lang teugeltje en zonder beugels
en ja hoor....paard schrikt, vliegt weg..ik pak teugels op en probeer beugels te vinden..paard schrikt weer van "beenhulp" en gaat in een vliegende galop op de omheinig af, aangezien het stuur nog niet altijd even fijlloos werkt, ik zonder beugels op een vreselijk *piep* zadel zat en we veel te hard gingen, koos het paard zelf maar voor een richting...
hij naar links en ik dus erg onflatteus rechtdoor, zo onder de omheining door..
goddank had ik mijn mobiel in mijn zak en kon ik (nadat ik voorzichtiop mijn buik was gedraaid) de eigenaresse van stal bellen. die kwam samen met haar vriend gelijk aanhollen.
en nu doet alles pijn, mijn bekken heeft een flinke dreun gehad en met elke stap die ik zet steekt het lekker door mijn benen

vraag niet hoe, maar ik heb gisteren nog een paar rondjes op het paard gestapt, de sul snapte volgens mij helemaal niet wat er gebeurd was..
mijn zus was zo lief om even langs te komen om de hond uit te laten..thanks Lot!!
vanmorgen zelf maar weer de hond uitgelaten...zo voelt dat dus later, als ik 80 ben

en aangezien ik in een heel klein dorpje woon, waren de vragende blikken niet van de lucht..schaam

nu maar hopen dat ik er weer snel op kan...rust roest zullen we maar zeggen


