googletag.cmd.push(function() { googletag.display('div-gpt-ad-billboard'); });

mijn verhaal

Moderators: A_nouk, Murosch

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Soraya

Berichten: 6875
Geregistreerd: 14-04-01
Woonplaats: Hoogvliet

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 19-04-01 17:55

Nou, als eerste:
thnx iedereen! voor jullie steun enzo!!

Vandaag ben ik naar de boerderij geweest.
Ik heb gewoon alle paardjes begroet en de achterste box waar Soraya stond heb ik vermeden. Mijn beste vriendin Lynn heeft al 100x aangeboden dat ik Kenzo, haar Arabiertje, wel kon verzorgen! Nu nog niet, het is daarvoor te vroeg! Eerst moet ik Soraya nog ff verwerken.
Iedereen leefde daar heel erg met me mee. Ik heb wel het naambordje van Soraya gekregen en al haar spullen liggen thuis. Voorlopig hoef ik geen eigen paard meer. Ik denk dat je meer verliest als dan een verzorgpaardje.
Maar jah, dat is mijn mening.

Nou, nu ff verder over vandaag. Ik heb natuurlijk wel gehuild toen ik naar het achterste gedeelte liep. Ik ben niet helemaal naar achteren gelopen. En diep van binnen hoorde ik haar eigenlijk gewoon hinniken. Iedere keer als ze mijn stem hoorde deed ze dat. Dat vond ik zo lief! Het is echt moeilijk om zoiets te verwerken. Alles vloog langs me heen vandaag. Het was echt raar om op stal te zijn zonder dat Soraya er was. De paardjes merkte natuurlijk ook dat er iets was. En het leek alsof alle paarden me wilden troosten. Misschien was het mijn verbeelding, of misschien niet. Het was gewoon anders dan altijd en verschrikkelijk erg om daar weer te zijn. Maar ik moet er toch overheen komen.
En mede dankzij jullie kom ik er wel overheen. Ik stap denk voorlopig niet op een paard. Een moeilijke stap voor mij, maar het moet maar even. Over paarden dromen doe ik natuurlijk altijd nog. En van arabieren zal ik altijd blijven houden.

Een beetje verward berichie, maar ik heb er alles wel uitgegooid zo ongeveer, ookal is het moeilijk om alles op papier te zetten wat je denkt!

Heel veel liefs van Soraya Scheve mond\


akerna

Berichten: 3766
Geregistreerd: 22-02-01
Woonplaats: apeldoorn!!

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-04-01 18:01

fijn dat je toch op stal bent geweest. wel een deel van het verwerkingsproces. en natuurlijk ook lief van je vriendin om aan te bieden haar paardje te verzorgen.
in ieder geval nog een keer heel veel sterkte. en als je ergens mee zit, gooi het eruit op bokt.

liever eigenwijs dan helemaal geen zelfvertrouwen!

Heike
Mede-oprichtster

Berichten: 17774
Geregistreerd: 09-01-01
Woonplaats: Gemert

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-04-01 18:03

Ik herken dit verhaal zo goed. de eerste keer dat ik naar stal ging en julius' zijn lege stal zag brak mijn hart. Maar ik beseft heel goed dat het leven door moet gaan. Je verliest namelijk niet alleen je maatje en vriend maar ook nog eens je hobby en bezigheid. Mijn leven draait zo'n beetje om paarden en er zelf geen hebben was niet goed voor mij. Ik ben dus doorgegaan en heb een nieuw paard gekocht.

Ditte (manege-eigenaar) vroeg of ik op Britt wilde rijden en dat heb ik toen gedaan. De eerste keer poetsen was verschrikkelijk. de tranen liepen over mijn wangen. wat mistte ik julius. Niet verwacht dat ik dat zo moelijk zou vinden. En hoewel Britt heel lief was heb ik toch maar een half uurtje gereden. Het ging gewoon niet meer.

Ik begrijp dat je gevoel nog heel verward is. En het opschrijven is (nog) erg moeilijk. maar je moet het wel blijven doen en niet weglopen van je verdriet. Juist erover praten en schrijven helpt.

Ik leef in ieder geval met je mee. En je kunt me altijd mailen hoor.

Paardentweet: Zag laatst een meisje onderweg naar haar paard met kogelvrijvest aan.
Dat paardrijden is ook niet meer wat het geweest is...
[IM] Julius...alweer 15 jaar geleden

Dorine
The one and only

Berichten: 4131
Geregistreerd: 09-01-01
Woonplaats: Zevenaar

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-04-01 18:07

Volhouden hoor! Je komt door deze periode heen, en dat kan wel eens sneller zijn dan je dacht. Natuurlijk is het moeilijk, huilen zul je nog vaak, en dat is vooral goed. Heel logisch ook, als je kijkt naar de band die je met Soraya had. Zij zal je altijd dankbaar zijn voor alle mooie momenten die je haar gegeven hebt! Diep van binnen zal ze er nog altijd zijn. Omdat jij er bent voor haar. Ze zal je helpen weer gelukkig te worden. Liefs, Dorine.

Laura

Berichten: 8338
Geregistreerd: 20-02-01
Woonplaats: Midden van Gelderland

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-04-01 18:09

Weet je wat ik een heel mooi verhaal vind? Dat vertelden ze me bij het rusthuis in Soest. Daarstaan alle paarden in de zomer met elkaar in t weiland, en hebben een goede band. Als er dan eentje is overleden (meestal dus door ouderdom) wordt hij op t plein gelegd tussen de stal en wei, en als de paarden dan in de wei gelaten worden (los lopend) gaan ze met zn allen om dat overleden paard staan in een kring, en dan zijn ze allemaal een momentje stil, dan lopen ze door de wei in.
Dat vond ik zo mooi.. dat die paarden zo afscheid nemen van elkaar! Veel sterkte verder, en ik vind dat je heel goed bezig bent hoor!

*Roos*

Berichten: 1822
Geregistreerd: 12-01-01
Woonplaats: Hilversum

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-04-01 18:35

Oh ik vind het echt erg voor je! Ik weet hoe rot het is om je paard te moeten missen. Sterkte! xxx Roos

Breng je talenten en die van je paard tot bloei en word de beste ruiter die je kunt zijn!

http://www.lentepaard.nl | Rechtrichten, Paardencoaching, Natural Horsemanship & Centered Riding

Gast252
Berichten: 29528
Geregistreerd: 12-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-04-01 18:41

Heel veel sterkte en ik vind het knap dat je op stal bent geweest. Je steun zul je vinden om je heen. Het is geweldig dat iemand aanbiedt dat je een paard kan doen, net als wat Heike zegt over Ditte, die mensen helpen je er door heen en zorgen dat je weer bezig bent met dat wat je hart doet kloppen: paarden. Nu wil je misschien nog niet, maar over een tijdje wellicht wel.
Huilen en praten is goed voor je.

Maaike

Berichten: 11571
Geregistreerd: 12-01-01
Woonplaats: Apeldoorn

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-04-01 18:41

jeetje meis ik moest ff slikken toen ik je berichtje had gelezen. heel veel sterkte nogmaals

Je hoeft niet meteen een vlinder te zijn
Obsession SL (v. Orbaldo II) mijn grote trots :+:
FNRS Jurylid F1 t/m F20 en A Proeven

Ineke2

Berichten: 20032
Geregistreerd: 09-01-01
Woonplaats: Rotterdam

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-04-01 18:41

Heel veel sterkte...ik kan me een klein beetje voorstellen hoe je je nu voelt, ik heb dan weliswaar geen paard verloren maar wel andere diertjes (o.a. een cavia en een parkiet) Je mist ze gewoon...vooral de kleine dingetjes die je met ze deed.

Heel dapper van je dat je weer op stal bent geweest.

Spoiler:
nieuwsgierig aagje ;)

Rhys

Berichten: 6317
Geregistreerd: 19-01-01
Woonplaats: Drenthe

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-04-01 20:19

Ik kan het me echt niet voorstellen hoe het zou zijn als mijn 'miga er niet meer zou zijn....dus kan ik me jouw lege gevoel wel een beetje voorstellen.
Toen onze kleine pony verkocht werd stond ik ook onwijs te janken....terwijl ik weet dat ze een supergoed tehuis heeft gekregen.

Heel veel sterkte gewenst. Verdrietig Rieja

Prisca

Berichten: 14451
Geregistreerd: 22-02-01
Woonplaats: Somewhere only I know....

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-04-01 08:57

Heel veel succes. Goed dat je er al geweest bent dat is toch goed voor de verwerking.

Leuk dat ze al aangeboden hebben een paardje te verzorgen maar inderdaad het is nu wat vroeg. Maar toch erg lief.

Succes.

gr pris

Van geen hond naar 1 en dan 2 opeens zijn er 3 Welsh Terriers....Mika 2 jr en Boy 13 jr en nu Wilson 1.5 jr. Mijn toppers

Lisette

Berichten: 2676
Geregistreerd: 10-01-01
Woonplaats: Veldhoven

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-04-01 09:33

Het lijkt me ontzettend moeilijk. De gedachte alleen al aan Barbiano die er niet meer is kan me in tranen laten uitbarsten. Je houdt gewoon ontzettend veel van dat beest voor sommigen onvoorstelbaar. Soms heb ik het idee dat ik meer om dieren geef dan om mensen. Heel veel sterkte meisje.

Mieke
Berichten: 6542
Geregistreerd: 09-02-01
Woonplaats: NH

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-04-01 09:46

Valt niet mee hè? Kan me zo goed voorstellen hoe je je gevoeld hebt.

Geef het de tijd en probeer toch maar wat met paarden te gaan doen, hoe moeilijk het ook is, het is beter voor je.

Heel veel sterkte!

Groetjes Mieke

Gast7521

Berichten: 39614
Geregistreerd: 09-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-04-01 10:05

Ik vind het heel dapper van je dat je al weer naar stal bent geweest. Laat de mensen daar ook gerust zien hoe verdrietig je bent, iedereen zal dat begrijpen en je steunen. Krop het niet op, daar heb je echt helemaal niks aan.
En als de tijd er rijp voor is, dan ga je vanzelf wel weer een keer met een ander paardje aan de slag, maar ik kan me heel goed voorstellen dat je hoofd daar nog helemaal niet naar staat. Dat komt vanzelf wel weer, eerst moet je dit vreselijke verlies verwerken.

Heel veel sterkte ermee, en je weet ons altijd te vinden om effe uit te snuffen he...

Liefs, Sonja.

Piet
Berichten: 13
Geregistreerd: 14-04-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-04-01 21:48

Inderdaad veel sterkte.Ik heb nog geen twee maanden geleden ook mijn eigen paard moeten laten inslapen.Ik heb hem ruim 4 jaar gehad.En ik heb nog nooit zo'n band gehad met een paard als dat paard.Het terugrijden met een lege trailer en dan het zien van een lege stal brak mijn hart.Ook als ik er nu over schrijf huil ik nog.Iedereen op stal is gelukkig heel aardig.Hebben ze met een aantal mensen geld bij elkaar gelegd en in overleg met mijn vader hebben ze een foto gekregen en die hebben ze laten vergroten (60 bij 80) en laten inlijsten.Zo mooi.
Maar ik mis hem nog elke dag.Ik rij nu een paard voor de pensionstaleigenaar.En ik vind het nog wel moeilijk om er echt plezier aan te beleven.Maar ik vind het moeilijker om helemaal niet met een paard bezig te zijn.Ben wel weer bezig om een eigen paard te kopen, ze zijn mijn lust en mijn leven.Ik ga dinsdag voor de tweede keer naar dezelfde paard kijken.Ik hoop dat dat wat wordt.Maar aan de andere kant heb ik ook het gevoel dat ik 'vreemd' ga.En wordt het weer erg duidelijk dat ik mijn eigen lieverd niet meer terug krijg. Huilen Huilen Huilen Huilen Huilen
Ik weet dat iedereen het op zijn eigen manier verwerkt.En mijn manier is toch weer bezig zijn met een ander paard.
Jij ook veel sterkte met het verwerken.

Nathalie

Berichten: 28275
Geregistreerd: 11-01-01
Woonplaats: Eindhoven

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-04-01 22:24

Soraya, ookal hadden we wel eens ruzie.. ik leef met je mee hoor!! Ik wens je echt heel veel sterkte toe in deze moeilijke tijd. En ik meen het echt

Hip & Groen - Voor eigentijdse, bewuste ouders!
http://www.hipengroen.nl

Linnie
Berichten: 1103
Geregistreerd: 28-04-01
Woonplaats: Rotterdam

Link naar dit bericht Geplaatst: 29-04-01 10:44

je kan ook altijd Goldy en Oscar doen hoor!!!!!!!!!

Your my friend!!!!

xxx linnie


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: amkeVH, Antonius, Brittneyx, Dorella_L, Ginger1991, Laurora, marlies3, Nicjuh_, raya00, SpeechLess, xLyssii en 17 bezoekers