gestopt sinds 2 weken

Moderators: Murosch, A_nouk

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
appelsap
Berichten: 1
Geregistreerd: 24-02-04

gestopt sinds 2 weken

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 24-02-04 01:24

Hoi, ik ben nieuw hier. Ik wilde gewoon even mijn verhaal kwijt ergens waar mensen het verschil tussen een beugel en een teugel weten Knipoog
Ik heb jarenlang gereden, ik ben nooit supergoed geweest, en ik ben er ook gigantisch vaak afgevallen. Ik ben begonnen op een ondeugende shetlander waar ik wel eens 5 keer in een les vanaf ben gevallen, maar dat maakte niks uit want het was mn lievelingspony en het hield het juist spannend.
daarna reed ik jarenlang op verschillende pony's zoals tornado. Dat werd mn eerste verzorgpony, en hoewel het een manegepony was en ik er niks voor terugkreeg kwam ik trouw elke dag poetsen, tuig verzorgen en drink en voerbak schoonmaken. Maar helaas tornado was al tegen de 30 en ik heb maar een jaar voor haar kunnen zorgen voordat ze naar de slager moest. Hier ben ik een half jaar lang heel erg vrdrietig van geweest. Daarna leerde ik op een schimmeltje rijden, ze was een geweldig leerpony. Ik wilde haar ook graag verzorgen en met een ander meisje dat haar al verzorgde maar niet alle dagen, hadden we afgesproken dat ik op de dagen kwam dat zij niet kwam en dat was erg gezellig. Als ik zin had om naar de manege te gaan op 'haar'dagen dan deed ik een ander paard of pony. Prima geregeld voor een hele tijd, totdat er opeens een derde meisje bijkwam dat haar steeds snel ging poetsen voordat ik uit school was. Het had weinig nut meer om te komen voor mij dus ik kwam alleen nog maar voor de gezelligheid en voor mn lessen. Ik mocht bijna elke week op haar rijden en het was een geweldig dier. Als je even aan haar gewend bent dan kon je haar echt onzichtbaar sturen. Soms dacht ik dat ze gedachten kon lezen want we waren zo op elkaar ingespeeld dat dat echt zo leek.
Maar helaas, de manege werd verkocht en de gezelligheid verdween en er kwam een tang voor in de plaats die door de stallen liep te patrouilleren. Achteraf heb ik er nog steeds half om half spijt van maar ik ben weggegaan. Een paar maandjes heb ik niet gereden en in die paar maandjes is dat lieve schimmeltje verkocht. Of ze naar de slager was of naar een nieuwe eigenaar weet ik nog steeds niet. Ik had graag nog eens op haar gereden voor het laatst, maar de nieuwe manegehoudster wilde dat niet.
In tussentijd heb ik een jaar lang mijn draai gevonden op ene manege waar ze westernles gaven op connemara pony's. Dat was helemaal wat ik leuk vond. Niet teveel serieus gedoe maar gewoon af en toe wat anders doen. Meestal deden we de helft van de les de dressuur achtige western. De andere helft deden we hele leuke dingen zoals tonnenrace, slalomrace, paardenvoetbal(!) zonder zadel rijden.
*LOL* Helemaal het einde was dat en precies wat ik wilde.

Maarja op het begin waren er nog 6 mensen daarna 5 en op het laatst waren er gemiddeld twee mensen over omdat er een grote professionelere westernmanege vlak in de buurt zat en werd de westernles opgeheven.

Toen heb ik er een kwart jaartje in de gewone les gereden maar dat was echt een drama, de instructrice liep te schreeuwen tegen kleine kinderen en alles. Okee dat je boos wordt af en toe, lijkt me logisch, maar die mevrouw had niet echt door dat het een sport is die je voor de lol doet.
Op het laatst liep ik terug naar de bus en liepen er jongetjes me met een mes te bedreigen. Ik moest een uur heen en een uur terug met het openbaar vervoer reizen, en dit was niet meer waar ik het voor over had. Ik besloot weer op zoek te gaan naar een andere manege en dat is die waar ik voor het laatst gereden heb.
Ik vond het wel leuk maar paardrijden was niet meer wat ik altijd zo graag deed, de paardenliefde koelde langzaam en op een dag werd ik eraf geworpen door het liefste paard van stal dat ik door en door vertrouwde.
Ik ben er wel weer op geklommen maar kon niet draven van de zere rug. Ik heb de les uitgezeten in stap omdat ik niet bang wilde worden maar dat is toch gebeurd. 3 weken erna had ik last van mijn rug en de vierde week ben ik weer begonnen en toen was het kwaad al gedaan. Ik voelde me stikonveilig op het paard waar ik opzat en had de hele tijd bij elke beweging het idee dat hij er weer vandoor zou gaan.
Ik heb het een paar weken geprobeerd en ben toen weer een paar weken niet geweest omdat ik het niet zo leuk meer, en eigenlijk eng vond. Toen ik weer kwam hadden ze me niet ingedeeld en had ik de keus tussen het moeilijkste paard van stal en een paard wat ik totaal niet kende.
Die keus was niet moeilijk voor iemand die bang is. Het vreemde paard, maar het vreemde paard bleek niet zo rustig te zijn als dat ik hoopte. Ik kreeg haar gewoon niet meer terug in stap op het begin en ze sprong een paar keer opzij en ik dacht echt dit was een domme keus en ik stap af. Ik heb de les uitgereden en op het laatst heb ik zelfs heel even met haar gedraafd totdat ze er weer vandoor wilde gaan. Toen heb ik dus de knoop doorgehakt en ben ik ermee gestopt. Ik ben te bang geworden om gewoon te draven op een zeer voorwaarts paard dat verder heel lief is.
Het plezier is ook weg. Een jaar geleden had ik niet kunnen geloven dat ik er mee zou stoppen en niet meer gek van paardrijden zou zijn. meer dan 12 jaar heb ik in voor en tegenspoed plezier eraan beleefd.
Nu ben ik dus gestopt en ik vind het erg jammer dat ik bang geworden ben.
Ik vind paarden nog wel leuk van de grond trouwens Lachen


loveyaliefie
Berichten: 283
Geregistreerd: 04-01-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-04 10:22

wat jammer voor je dat je bang bent geworden. maar wie weet als je de paarden van de manege lekker blijft poetsen en misschien wandelen dat je dan het vertrouwen weer langzaam terug krijgt

Exit13

Berichten: 7748
Geregistreerd: 29-01-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-04 12:54

Waarom zoek je niet een lief, oud verzorgpaardje? Dat je langzaam je vertrouwen weer kan opbouwen! Wel heel jammer dat je zo bang bent geworden, vind ook dat je manege niet goed gehandeld heeft, ze hadden je toch op een rustig paard kunnen zetten, door met iemand te ruilen ofzo.

Alles hat ein Ende nur die Wurst hat zwei!

Pellie

Berichten: 16935
Geregistreerd: 19-08-02
Woonplaats: Ouwsterhaule (frl)

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-04 12:58

hé Doos... wil je therapie op Gammon?

}:0 heeft 2 tinkerknaapjes en 1 tinkerprinsesje in de wei staan! }:0

Esmeralda

Berichten: 10614
Geregistreerd: 07-11-03
Woonplaats: ridderkerk

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-04 13:20

ik denk dat jou verhaal voor veel mensen een bekent verhaal is. Nare ervaringen en angst, je bent niet de enigste. Ga op zoek naar een lieve verzorg pony/paard en ga alles gewoon rustig op nieuw opbouwen. Je hoeft toch niet altijd te rijden. Met het verzorgen zal er een hoop vertrouwen terug komen. en wie weet is er idd een bokker die jou over je angst heen zal helpen. Nou veel succes. en als je eenmaal besmet ben met het paarden virus dan kom je er nooit meer vanaf. Haha!

Griendheuvels Kate onze eige Shire Topper

[ITP] Shire Griendheuvels Kate 4 jaar

Cassidy

Berichten: 75551
Geregistreerd: 08-08-01
Woonplaats: Purmerend

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-04 14:12

Je kunt nu wel zeggen dat je gestopt bent, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Neem even afstand, laat het even bezinken. En al duurt het een jaar, al duurt het twee jaar...misschien wel 10...maar jij gaat weer rijden. Neem dat maar van me aan. Been there...done that.

Ik weet niet waar jij woont, maar ik weet wel mijn merrie een paar mensen die vreselijk bang waren geworden weer over hun angst heen heeft geholpen. Dus als je zin hebt...kom meeten. Dan mag je ook een rondje op mijn merrie (een superkoele en superlieve Quartermerrie van 9 jaar maken) en daarna wil ik je nog een keertje horen of je echt voorgoed gestopt bent...

Je suis Charlie.

Ghani

Berichten: 3086
Geregistreerd: 01-01-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-04 15:29

De andere mensen hier hebben gelijk.. je moet gewoon alles weer opbouwen.. gewoon met poetsen beginnen. Niet gelijk erop stappen maar gewoon de band weer trug krijgen en weer vertrouwen opbouwen! en als er bokkers zijn (die zijn er dus) die je willen helpen, doe dat dan eens. Het zijn eigen paarden, de eigenaars kennen hun paard en weten precies wat het paard doet.. dus als je die kans hebt, en je wilt graag weer beginnen of een poging tot beginnen maken,, doe dat dan!! of vind inderdaad een oud paardje dat je een beetje mag verzorgen.. poetsen, wandelen en dat soort dingen!! dat helpt echt heel erg!! ik hoop echt dat je er weer bovenop komt! heeeel veel succes ermee!!!

'Moonlight Holly'

Janneke_
Berichten: 3615
Geregistreerd: 10-01-04
Woonplaats: Nijmegen

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-04 17:28

ik ben het met iedereen hier eens.. je moet gewoon rustig aan beginnen..
het blijkt wel dat er bokkers zijn die je willen helpen.. ik zou die kans grijpen.. wie weet vind het het plezier en vertrouwen dan wel weer terug!!
succes OK dan!


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Fangio, Googlebot, marrianne, Saar88, TurboDi, Yahoo en 8 bezoekers