Ik zie ze regelmatig voorbijkomen op bokt, en hoor ze in de praktijk ook wel, de verhalen.
Soms lijkt het wel alof iedereen zijn paard redde van het noodlot toen ze hem kochten.
Wat is dat toch? Een manier om ons beter te voelen over onszelf?
Immers iedereen houd zijn dieren anders, en paardenmensen denken ongelovelijk graag dat zij het beter weten, dus hoe zij het dier houden is automatisch beter dan bij een ander.
Of is het iets waar je je achter kunt verschuilen?
Zodra het allemaal niet gaat zoals het moet met je nieuwe paard, is het makkelijk om een uitvlucht te bedenken. "Jamaar het afspuiten gaat niet omdat hij een trauma heeft, door de vorige eigenaar is hij bang van water."
"Nee ik ga maar even niet rijden, de vorige eigenaar heeft hem verkeerd ingereden en nu is hij bang."
"Ik sla hem niet als hij bijt hoor, hij is mishandelt geweest weet je!"
Mijn paardje stond gisteren ook te shaken toen ik haar af wou spuiten. Tja het zal wel niet vaak gedaan zijn dan, het is iets waar ze aan moeten wennen. Maar ik ga echt niet meteen ervanuit dat ze een trauma heeft zeg. Wat is dat toch? Wie kan het me uitleggen?



En dat niet alleen, doordat men hun eigen reddersfantasie gaan leven zetten ze de fokker/vorige eigenaar onnodig in een verschrikkelijk slecht daglicht. En dat gebaseerd op een leugen om jezelf beter te doen laten lijken.
. Ze hebben het ook verteld tegen mij toen ik kwam kijken (waar hij bang voor was zeg maar), maar ik wilde hem toch hebben
. Hij heeft daar nu ook nog maar heel weinig last van, maar het blijft altijd opletten met sommige dingen.