Hechtingen, geschreven door Treasure zelf!

Moderators: Murosch, A_nouk

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Kleintje

Berichten: 5763
Geregistreerd: 08-11-01

Hechtingen, geschreven door Treasure zelf!

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 10-06-03 10:01

Disclaimer: dit is geschreven door een 3 jarig paard, dus als er taalfouten in zitten, kunnen jullie het haar dan vergeven???

Toen het baasje vandaag op het land kwam ging ik wel braaf naar haar toe, maar wat sloompjes. Dit om haar gelijk te laten zien dat er wat aan de hand was. Ik heb namelijk een grote wond op mijn linkervoorbeen. Een van de paarden met ijzers heeft mij een trap gegeven en nu zit er een gat en bloed het.

Het baasje heeft me mee naar stal genomen, de wond bekeken en na wat gepraat met haar met die blonde staart besloten dat ze toch de dierenarts ging bellen, om het te laten hechten. Sja, als zij dat nodig vind dan zal dat wel, zolang ik maar aandacht krijg vind ik alles goed. Terwijl mijn baasje en een vriendin die Susanne heet aan het wachten waren op de veearts hebben ze me lekker geborsteld. Dat was wel heel erg fijn. Na alle regen van gisteren was ik goed vies! Het leek wel van niet omdat ik zo'n mooie schutkleur heb, maar ik zat lekker helemaal onder. Heerlijk dat borstelen, moet me dus vaker vies maken.

Nadat ik schoon was gingen ze nog meer met me doen. Ik kreeg weer een stukje clickertraining. Voor mijn neus werd een stuk metaal gehouden. De eerste keren dat ik er met mijn neus naartoe ging werd er al geclickt en kreeg ik wat lekkers. Makkelijk verdiend want wie durft dat nou niet? Maar na een tijdje ging ik eraan likken, werd het baasje enthousiaster en na wat clicken en wat lekkers besloot ik all the way te gaan. Ik beet er eens in en deed hem in mijn mond. Toen hoorde ik dat dit een bit is en dat ik dit nog veel vaker zal moeten doen. Het baasje was trots op me.

Toen kreeg ik een soort tuig op mijn hoofd. Allemaal leer en allemaal gespjes. Ze noemden dit hoofdstel en gingen dit passen. Het eerste hoofdstel had ze altijd voor Gracy gebruikt. Sja, die heeft een ponyhoofd, ik pas dit mooi niet. Kom nou... ik ben een paard. Ben veel groter, steviger en gespierder (ahum). Dus toen het andere hoofdstel. Hé... dat zit beter. Er zat geen bit in, maar wel een heuse neusriem. Ik vond het allemaal prima dus het baasje ging een stapje verder. Een schabrak op mijn lichaam. Toen het baasje hem liet zien was het wel mooi. Een mooie rode. Toen ze zei dat dit speciaal voor mij was aangeschaft werd ik week van binnen, zo trots was ik. Dus zonder problemen mocht dit op mijn rug. En ook de longeersingel er overheen was geen enkel probleem. Het aansnoeren mocht ook nog. Oef, dat gaat maar net, ik ben iets groter, steviger en dikker. Maar goed, het baasje zette wat kracht en het ging. Ik liet alles braaf toe! Nog even snuffelen ter goedkeuring en ik was tevreden.

Snel werd alles afgehaald, de dierenarts was er. Ik mocht mee naar buiten, kreeg een praam op en werd een paar keer flink gestoken. Het voelde anders aan dan vliegen, volgens mij waren het pijnstillers, antibiotica en nog meer troep. Daarna werden er een paar nietjes in mij geschoten. Ik stond het braaf toe. Nadat er nog zilveren wondspray op werd gespoten mocht ik naar stal. Vandaag en morgen geen weiland meer voor mij. Op stal, niet losgooien, alleen maar stappen op de harde ondergrond. Ik was heel braaf en dat terwijl de dierenarts zei dat ik best wel lastig kon zijn omdat ik een Jazz ben. Sjonge jonge... wat praten ze allemaal slecht over mij! Ik heb ook mijn eigen karakter en ben heel lief. Dus... stoppen met die vooroordelen!

Op stal heb ik even staan nadenken over alles wat er gebeurd was. Er zijn gewoon een paar nietjes in me geschoten. Toch stom... laat ze dat lekker in papier doen en niet in mij! Ik ging even met mijn hoofd langs mijn wond en toen had ik ook een zilver hoofdje. Best leuk! Ben er trots op. Had liever gehad dat het goud was, dan was ik nu nog veel meer waard geweest. Morgen komt de dierenarts weer voor een prik omdat ik morgen best stijf kan zijn. Er is een flinke kneuzing, vandaar dat het zo dik is. Het fijne is wel dat het baasje nu vaker komt om met me te lopen, dus ik verwacht haar vanmiddag of vanavond nog een keer!

Nog even een foto van de wond. Het is niet denderend te zien. De wond is met een bepaalde spray zilver gespoten en dat weerkaatst.

Afbeelding

Wij mutsen zijn vaak heel erg gesloten....
Het is maar hoe je het opvat...

Ik wil graag even de groeten doen aan iedereen die dit leest!


Chantalll

Berichten: 1961
Geregistreerd: 23-02-03
Woonplaats: Grootegast

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-06-03 10:07

Ach Ach Ach Arme Treasure ... Maar goed dat je een grote Meid was Lachen
volgende keer beetje oppassen met die paarden met die ijzers onder hé
En wat goed van jou dat je alles toeliet kwa tuig ... Je baasje zal vast heeeeeeel trots op je wezen .... Kan ze lekker met zo'n stoere meid pronken Haha!

Stal TC Welsh B Pony's Fokkerij

Kleintje

Berichten: 5763
Geregistreerd: 08-11-01

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 10-06-03 16:14

Het is flink dik. Niet overdreven stijf geworden en ze loopt er niet kreupel op. Maar lopen vind ze niet echt fijn.

Ze heeft vandaag weer antibiotica gehad en morgen moet ze ook nog gespoten worden.

Er loopt erg veel wondvocht uit, dus dat is wel goed!

Even een iets duidelijkere foto.

Afbeelding

Iemand enig idee hoe lang het gaat duren voor zo'n wond mooi dicht is en ze weer op het land kan?

En wanneer zou ze weer een beetje normaal kunnen draven? Dit i.v.m. de spatproef die nog voor de verzekering moet worden gedaan.

Wij mutsen zijn vaak heel erg gesloten....
Het is maar hoe je het opvat...

Ik wil graag even de groeten doen aan iedereen die dit leest!

Jurga

Berichten: 18554
Geregistreerd: 06-05-01
Woonplaats: Ede/Lunteren

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-06-03 15:02

Dit kan best snel helen hoor, paard bij ons op stal had iets soortgelijks achter op de knie, en na twee weken zag het er erg netjes uit en hij loopt weer als een tierelier!

So tell me where you are / Tell me how you feel / Tell me what you need / Just tell me how you feel / And let it all just rain on me. ~ Kane

marloes-joy

Berichten: 8420
Geregistreerd: 28-07-01
Woonplaats: Vianen

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-06-03 18:11

ahhh arme treasure!
dikke knuffel voor je!, en wat braaf dat je zo goed geluisterd hebt! Haha!

Kleintje

Berichten: 5763
Geregistreerd: 08-11-01

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 11-06-03 18:26

Vandaag was de veearts er weer. Vochtafdrijver en antibiotica. Het ziet er goed uit. Tenminste... als je kijkt ziet het er erg eng uit. Heel dik en vies. Heel veel wondvocht. Maar gisteren zat de verdikking nog vooral boven de wond. Nu zit het eronder en op haar knie. Dus het vocht zakt weg, het gaat de goede kant op.

Ze drinkt enorm veel en piest erg veel, ze blijft nog vrolijk en lief en dat terwijl ze geen stal gewend is!

De dierenarts komt over een week pas weer terug. Dan gaan de krammetjes eruit (sorry, zijn krammetjes en geen hechtingen) en moet ze weer goed kunnen lopen.

Gisteren en eergisteren heeft ze niet kreupel gelopen. Wat stijver en ze tilde het beentje wat minder goed op, je hoorde haar hoef wat over de grond gaan, maar vandaag liep ze perfect.

Als het allemaal goed gaat dan kunnen we volgende week ook de buigproef en spatproef doen achter. De veearts is er erg positief over. Hij zag de verdikking aan het spronggewricht overigens niet, die de beste man van EFO wel zag! Hij vindt het maar een raar spookverhaal en zegt dat je het nooit zeker weet zonder foto's te maken. Vond dus ook dat ze haar niet zomaar hadden mogen weigeren!

Maar goed... we shall see!

Wij mutsen zijn vaak heel erg gesloten....
Het is maar hoe je het opvat...

Ik wil graag even de groeten doen aan iedereen die dit leest!


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 11 bezoekers