ongelukken met paarden....

Moderators: Murosch, A_nouk

 
 
Pril

Berichten: 1831
Geregistreerd: 13-02-01

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 02-07-01 22:37

Brrr, ik krijg net een e-mail van een vriendin dat een vriendin van haar (die ik niet ken) van haar paard gevallen is en haar nek heeft gebroken. Het was dat ze doodstil bleef liggen en het ambulance personeel heel kundig was, maar anders had ze voor de rest van haar leven verlamd kunnen zijn geweest. Een kleine beweging had fataal kunnen zijn....Ze reed op een jonge volbloed die schrok van een paar herten en er vandoor ging. Hij schoot heel dicht langs een boom en dat is alles wat ze er nog van weet.

Dit zet je altijd weer even aan het denken. Paardrijden is niet zonder gevaren, je werkt immers met levende wezens en een paard in paniek kan behoorlijk gevaarlijk zijn. Ik rijd zowiezo altijd met veiligheidshelm, maar dat is natuurlijk nog geen garantie dat je er dan zonder kleerscheuren vanaf komt. Ik rijd veel paarden in, ook zeker niet zonder risico. Ik stap vrijwel overal op, jonge hengsten, imbeciele paarden waar verkoop video`s van gemaakt moeten worden, veilingspaarden etc. Ik ging een keertje mee met een meisje dat een paard wou kopen. Dat beest was een half jaar niet bereden en bokt meteen dat kind eraf. En toch ga ik er nog op. Als we bij de handelaar zijn en hij weet niet zeker of een van de nieuw binnen gekomen paarden wel zadelmak is, wie gaat er op om dat ff te testen? ik.
Natuurlijk heb ik wel regelmatig brokken gemaakt maar kennelijk dus niet genoeg om er iets van te leren haha! En de enige keer dat ik echt een vervelend ongeluk had met een paard, zat ik er niet op (tegen m`n hoofd getrapt). Het enige paard wat het gelukt is me af te bluffen is mijn eigen paard Leroy Haha!

Maar ik begin me nu serieus af te vragen of het het dit allemaal wel waard is. Door iedere keer op die rotbokken te stappen loop je wel onnodig risico. Okee, je kunt overal van af vallen, maar dat is wat anders dan de problemen opzoeken. Zucht moeilijk hoor. Aan de ene kant vind ik het altijd zo`n uitdaging om koelbloedig overal op te stappen(helemaal als niemand anders durft gna gna!) maar ik zit eigenlijk niet op een gebroken nek te wachten. Nou ja, het zal allemaal wel loslopen, ik krijg altijd van die hersenspinsels als ik van een ernstig ongeluk hoor, maar na een paar weken ben ik alles weer vergeten en rijd ik weer op een zootje satans. Beetje tweestrijdig, aan de ene kant denk, ach dood ga je toch wel, maak dan nog wat leuks van je leven (lekker wilde knollen rijden) maar aan de andere kant ik wil niet nu al in een rolstoel.....

Nou ja ik ben een beetje raar aan het zwammen geloof ik Verward
Hoe denken jullie hierover trouwens?


Polly

Berichten: 13477
Geregistreerd: 09-04-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-07-01 22:42

Ikzelf ben een ongelooflijke angsthaas en stap alleen op het makste van het makste dus ja pas ingereden paarden? voor mij niet hoor, alleen als iemand er eerst op gereden heeft en ik heel goed heb bedacht of ik het durf gaat het door. Als ik jouw verhalen zo hoor gaan mijn haren bijna rechtop staan...ik zou zeven kleuren......
Nee voor mij geen lastige bokkende paarden, dat laat ik wel over aan helden als jij *grijnz*

kleine muisjes hebben kleine wensjes,
beschuitjes met gestampte mensjes!

vikki

Berichten: 14226
Geregistreerd: 21-02-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-07-01 22:42

Hmmm...doe mij maar zo'n lekker makkelijk paardje als mijn eigen puk...die geeft gemiddeld zo ongeveer eens in de 3 jaar een bokje...en dan komt ze denk ik "wel" 30 cm van de grond met haar achterbenen...maar het kan ook minder zijn... Haha! Wel ff afkloppen voor de zekerheid...ik stap trouwens helemaal niet meer (makkelijk) op een ander paard dan mijn eigen vertrouwde Scaaltje hoor, ik ben niet zo'n held! Knipoog

orri

Berichten: 20941
Geregistreerd: 09-01-01
Woonplaats: "the world is my playground"

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-07-01 22:55

Hier nog zo'n niet held *LOL*
Oke mijn paardje kan weleens schrikken en was bijna 4 toen ik hem kocht en hoog in het bloed Haha!

Suzanne lag ernaast met een hersenschudding en een nekkneuzing Scheve mond\ maar nee hij is echt het liefste paard dat er is en heel braaf.

Ik zeg maar zo mijn paard is 200% braaf en 90% betrouwbaar. Lovers

Voordat ik getrouwd was en kinderen kreeg ging ik wel bijna overal op, dacht er ook niet bij na. Er is toen een meisje van mijn lievelingspaard afgeknald, hup gebroken elleboog, jongen vanuit stilstand eraf, had gelukkig niks...maar bij mij deed ze ook niet zulke 'rare' dingen.
Maar bij een andere meid in de les werd er iemand tegen het schot aan geknald, rug gebroken en nek gebroken, dwarslesie en dood, op 17 jarige leeftijd.
Ander iemand die ik een beetje ken, is achterovergeklapt met paard, paard deed dat steigeren expres ze nam hem over...zo zadelboom door bekken heen.
Verbrijzeld bekken en nooit meer kunnen rijden.

Laat mij dan maar die held op sokken zijn Haha!

Victorian Elegance Webshop
Dependance van Ratcity's Shelter locatie Almere
DeviantArt voor mijn doodles!

Pril

Berichten: 1831
Geregistreerd: 13-02-01

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 02-07-01 22:56

Eh, ff voor de duidelijkheid, ik zie mezelf dus niet als een held he, dat ik dit doe! Eerder als een dombo. Jullie zijn gewoon slim door niet op zulke paarden te stappen. Maar ja ik ben nu eenmaal blond..... Haha!

Marjolein

Berichten: 11330
Geregistreerd: 09-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-07-01 23:03

ik heb t in mindere mate. als er nu paarden zijn stap ik er als eerste op. maar t zijn altijd tinkers en ik weet hoe ze in stal ed zijn. voor de rest weet je helemaal niets van die beestjes af.
en ach iemand moet toch een keer op die beestjes stappen. dat kan je beter doen als je t zelf graag wild ipv iemand die er iets bang voor is.

Kleine muisjes hebben kleine wensjes
Beschuitjes met gestampte mensjes

Dorine
The one and only

Berichten: 4131
Geregistreerd: 09-01-01
Woonplaats: Zevenaar

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-07-01 06:44

Bij mij is het niet zo dat ik niet op een paard stapt dat bokt, maar ik wil vantevoren graag weten hoe hij bij anderen is, wat hun ervaringen met dit paard zijn, hoe hij bekend staat.
En buitenritten maak ik pas met de beestjes als ik het paard beter ken, of toen ik bij Kim was, die zet mij gewoon op een groninger van hen. Dat paard geniet gewoon van de rit en laat zich niet gauw van de kook brengen, zodat ik zelf ook meer ontspannen kan.
Nou ja, ontspannen... ik heb gewoon de hele rit zitten glunderen geloof ik *LOL* *LOL* . Sanderijn en Kim maar praten en discussieren, ik zat alleen maar te genieten want ik ben ook dol op het bos en alles wat daar groeit en bloeit, dus: gelukkige Dorinepien Lovers !
Maar verder, ik ben vrij voorzichtig wat onbekende paarden betreft.
Pril, misschien is deze gedachte die je hebt "Is het het allemaal wel waard" gewoon een waarschuwinkje. Zo van: blijf voorzichtig, nuchter nadenken, blijf met beide benen op de grond, ook als je erop zit Knipoog !
Gebruik je hoofd, zodat je nek veilig blijft?
Zeker weten dat jou dit lukt hoor. Zolang je zelf bepaald wat je met een paard wel of niet doet, en je niet laat opfokken door een ander ("Watje, durf je dat niet?"), zal je het verstandig kunnen aanpakken.
Oh en zeg je vriendin dat ze haar vriendin sterkte wenst.
Succes met rijden!
Groetjes, Dorine.

Gast912
Berichten: 8730
Geregistreerd: 31-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-07-01 07:01

Ik was ook altijd vrij onbezonnen. Maar hoe meer je in je omgeving mis ziet gaan en hoe meer je zelf mee maakt des te voorzichtiger wordt je.
Sinds dat ik Lois heb stap ik helemaal nergens meer op. Waarom zou ik? Ik ga geen risico's meer lopen. Bovendien zijn andere paarden lang niet zo leuk om te rijden als mijn eigen paardje Haha! . Met dit paard heb ik iets en ik heb helemaal geen behoefte meer om een ander paard te rijden.

Pril

Berichten: 1831
Geregistreerd: 13-02-01

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 03-07-01 07:31

Haha, net nadat ik dit stukje geschreven heb ben ik met een jong lastig paard aan de gang gegaan (gekocht van een springstal omdat ie niet te rijden viel) en bijna weer brokken gemaakt! Ik haal hem uit de paddock en dat beest flipt, het halstertouw vliegt door de lucht en zwaait om m`n arm heen (ja inderdaad hoe krijg ik het voor elkaar) en het beest zet het op een rennen. Eerst sprong ie over me heen terwijl ik nog steeds verstrikt zat in het halster (ik lag al op de grond) en toen zette ie het op een rennen. Dat monster sleurde me aan mijn arm over de rotsen en toen kreeg ik het touw gelukkig van m`n arm. (Heb nu een blauwe arm en ben gaar voor het bejaardentehuis). Paardlief peerde hem natuurlijk. Beest weer gevangen en opgezadeld. Hij was zo hyper als ik weet niet wat, echt de kop erop (heeft zo`n speknek). In een keer maakt ie een maffe sprong, hang ik aan een kant van het zadel. Het was dat ie niet doorging met bokken anders had ik er dus naast gelegen. Maar goed, dit ging uiteindelijk 2,5 uur(!) door voordat ie eindelijk opgaf. Het laatste half uurtje liep ie echt perfect (totaal 3 uur gereden). Dit bedoel ik dus he, ga ik m`n leven zitten wagen aan zo`n bok terwijl er zat rustige paarden op de wereld rondlopen. Maar ja, dit is dus de kick he, dat je zo`n paard dan toch uiteindelijk voor je aan het werk krijgt....(ik had al weer 10 keer dood kunnen zijn, maar ach Haha! )

Jura

Berichten: 10793
Geregistreerd: 16-01-01
Woonplaats: Veluwe en 't Gooi

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-07-01 08:24

Ik denk daar best vaak over na, wat er allemaal kan gebeuren. Vooral als je dan hoort over ongelukken die om je heen zijn gebeurd. Ik ben erg bang om in een rolstoel te belanden. Maar ja, stoppen met rijden doe ik ook niet...

~*~ Pienie fan! ~*~
www.jura-artwork.nl

carola

Berichten: 8070
Geregistreerd: 18-04-01
Woonplaats: Putten

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-07-01 08:25

Tja, ik ben ook wel een beetje zo hoor!
Jonge en moeilijke paarden trekken mij gewoon aan ofzo... Die makke paardjes vind ik veel te saai. Ik zoek ook die uitdaging en die adrenalinekick.

Maar als ik met een jong paard begin, dan zorg ik er wel voor dat er altijd iemand bij is en dat ik dus niet alleen in een bak met een gebroken nek lig...

Eindig niet, maar begin! (quote Dorine)

Gail

Berichten: 2349
Geregistreerd: 03-06-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-07-01 08:29

Ik sta voor een groot dilemma! Ik herken veel in de verhalen hier. Ik ben helemaal weg van mijn paard! Maar hij is nou niet bepaald makkelijk. Laat ik het zo zeggen: ik heb er al een paar keer naast gelegen, een keer hersenschudding gehad en verder vooral erge mazzel. Wat kneuzinkjes. Hij is erg sensibel en gewoon echt moeilijk. Maar ook weer heeeeel lief en braaf. Je hoort het al: Ik blijf hem verdedigen. Zeg dat het aan mij ligt, dat het wel goed komt (het gaat ook wel steeds beter hoor!) dat ik elke dag bij leer en samen redden we het wel. Gister op de weg raakte hij echter he-le-maal in de stress van een rammelend voorbijkomend tweespan (klootzakken stoppen ook nooit, draven gewoon voorbij!). Ik hield hem wel maar hij raakte zo van de kook dat hij achteruit bokte/sloeg en een voorbijganger tegen de schouder raakte. Niets ernstigs maar de man is wel bont en blauw! Veel mensen vinden dit 'the limit'. Dat een paard nooit ! mag trappen. Mijn reactie: hij trapte niet naar iemand maar uit frustatie en helaas stond er iemand achter. Nou ja, kortom, mijn moeder krijgt de bibbers en hoopt dat ik hem verkoop, vriendinnen vinden dat ik hem moet verkopen omdat er ook echt hele andere leuke paarden op de wereld zijn, nou ja kortom: velen zijn voor verkoop. Maar ik houd ZOVEEL van dat paard, bij de gedachte alleen al aan verkoop breekt mijn hart... Verdrietig

Gast252
Berichten: 29528
Geregistreerd: 12-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-07-01 08:29

Vroeger stapte ik ook overal op, tot en met die 5-jarige VB van de baan. Dat werd een ongeluk en het resultaat voel ik nog tamelijk vaak.
SIndsdien wilde ik nooit meer op een jong paard, totdat ik Lab tegenkwam.
Tegenwoordig ben ik wel weer zekerder van mijn zaak, maar heel onbezonnen zal ik nooit meer zijn.
Ooit heb ik eens iemand dood van een paard zien vallen met een hartstilstand, dat is indrukwekkend en het zet je aan het denken.

Ineke2

Berichten: 20284
Geregistreerd: 09-01-01
Woonplaats: Rotterdam

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-07-01 08:35

Pfff...mij niet gezien hoor!! Ik kijk altijd eerst de kat uit de boom!

Ik rijd altijd alleen op makke paardjes, tuurlijk bokken ze weleens en ik lig er ook weleens naast, maar das toch anders dan dat je weet: 'oh hij heeft al een paar mensen eraf gebokt en dan moet ik nog op!' Dat doe ik dan dus ff niet! Haha!

Tot nu toe is het enigste JONGE paard wat ik echt vertrouw Shadow. Op hem of naast hem ben ik nog nooit bang geweest (ook toen hij nog hengst was niet en toen was het niet zo'n lieverdje Knipoog ) En dat terwijl hij dus nu bijna niet te sturen is als we gaan draven. Galop snapt ie de hulpen nog niet goed en hij is zo eigenzinnig als maar kan!

Niet te geloven dus dat ik daar opstap Kusje

Spoiler:
nieuwsgierig aagje ;)

Mirte

Berichten: 2107
Geregistreerd: 18-05-01
Woonplaats: bollendorp

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-07-01 09:52

Om je flink te bezeren hoef je niet een moeilijk paard te hebben. Dat zie ik aan mijn brave paardje. Ik zat er lekker zonder zadel op in een galopje, toen ik er zomaar afgleed.Mijn paard deed niks maar zat alleen maar stom te kijken naar mij.Echt op een manier van: nou ja. In ieder geval viel madam (ik dus) op een spijker die lekker mijn buik doorboorde. Heel fijn, een week later werd die er operatief uitgehaald, omdat die helemaal in mijn buikholte was geschoten. Zo zie je maar, de stomste ongelukjes zijn bij mij vaak het gevaarlijkst!

Manon

Berichten: 5495
Geregistreerd: 25-06-01
Woonplaats: IJsselstein

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-07-01 11:06

Als je van je fiets valt, kun je ook je nek breken, dus dat vind ik geen reden om niet op een wild paard te gaan. Maar ik ben wel zo dat ik wel even kijk of het paard een beetje te kalmeren valt en of ie niet echt gemeen is, anders ga ik er ook niet op hoor! Scheve mond\

Gast7521

Berichten: 39614
Geregistreerd: 09-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-07-01 11:15

Vroeger (jaja, oma spreekt *LOL* ) boeide het me niks en stapte ik overal op. Zelfde verhaal als bij jou, zeg maar. Beessies inrijden, hengstje mee naar buiten, niet te rijden? geef maar! etc etc.
Maar dat doe ik toch echt niet meer hoor, ben ik veeeeel te schijterig voor geworden! Ik weet niet precies wanneer dat gebeurd is, maar sinds ik m'n eigen paardje heb (die volledig krankzinnig kan doen) heb ik het niet meer zo op andere paarden. Ik rijd wel op Leonardo, maar da's onze eigen brave kanjer. De QH van m'n (ex-)instructrice was een ongelofelijke driftkikker, en dan moest ik toch effe drie keer slikken hoor, voordat ik erop ging...

Maar ja, aan de andere kant.... ik ga elke dag met de auto naar m'n werk, is dat minder riskant?????

Sonja

Nimber

Berichten: 25257
Geregistreerd: 10-01-01
Woonplaats: Apeldoorn

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-07-01 11:33

voor 2 jaar geleden was ik net zo als jij ik stapte overal zo op.
Nu stap ik nog regelmaig op andere paarden en ook op maffe beesten maar doe wel voorzichtiger.
als ze van te voren al maf doen stap ik er niet op eerst maar longeren.
paarden die echt gemeen bokken nee sorry zoalsng ie niet van mezelf is ga ik m'n nek niet meer wagen voor een ander z'n paard.
en jonge paarden inrijden ik denk dat ik dat het leukste vind van alles....

Tender
Berichten: 2360
Geregistreerd: 09-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-07-01 11:49

ik ben net als Jippie, Lovely en SOnja: eerder durfde ik van alles, maar heb veel zien gebeuren (is mijzelf niet eens echt veel overkomen eigenlijk) en het hoeft van mij eigenlijk niet meer zo! Jonge parden heb ik geen problemen mee, mits ik het mag doen zoals ik het wil (tijd & rust). Probleem paarden wil ik ook wel helpen, maar dan wil ik exact weten wat het probleem is, laatst had ik ook weer zo'n paard, en dan vertellen mensen gwoon niet alles. Daardoor kan ik reacties van dat paard niet doorgronden en/of voorspellen. Ik ben er mee gekapt: ik heb ook gezegd: ik kan er zo nix mee, ik kan niet verklaren waarom dat paard zo doet, daardoor word ik bang, en als ik eenmaal bang ben, dan heeft het geen zin meer!

Ik weet niet of het met leeftijd te maken heeft (misschien wel, maar het hoeft niet per sé natuurlijk) en aan de ene kant: er is niets mis met voorzichtig zijn denk ik, maar aan de andere kant: Pril, ik kan jou ook wel begrijpen, het geeft idd een kick, dat is absoluut waar!

Tja jongens iedere voor zich! Je moet doen waar JIJ je goed bij voelt! Voor mij is dat rijden met beleid, voor een ander op een debiel paard stappen, voor een derde keihard door een maisveld sjezen Verward , als je maar gelukkig bent! (en je paard erbij natuurlijk!)

jantina

Berichten: 12359
Geregistreerd: 13-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-07-01 12:06

Ik sta daar dus eigelijk nooit zo bij stil.... Ik merk wel dat ik veranderd ben, ik was ook behoorlijk onbezonnen en het kon me niet schelen hoe lang de paarden niet bereden waren, ik vloog in volle galop over het strand. Of zonder iets aan hetpaard, zonder hoofdstel/zadel/ halster ed. vloog ik door het land.....
Ben wel erg veranderd, kijk beter uit, zie de gevaren en de gevolgen die het zou kunnen hebben. (werk, loon, nieuw huis)

Maar toch nog steeds... Ben laatst op een reus uit rijden geweest van een kennis. Echt een lieverd hoor, maar nog jong en een reus. Geen cap.... Zuslief boos, hoe kon ik dat nou doen??? Sja, niet over nagedacht.
Op Isolda rijden met Udinde in de wei, lees topic recaord aantal keren in de sloot, doet me niets, denk niet aan me zelf. Was alleen bang dat Isolda iets aan haar benen ofzo zou krijgen in die sloot. NIet eraan gedacht dat we om konden vallen en ik verpletterd zou kunnen worden.... Tot mijn vader me erop wees!
Maar goed, ik denk er dus niet over na.....
Wel als ik met de kar rijd, dan denk ik bij alles wat ik doe, wat er mis zou kunnen gaan. Dat verschil komt denk ik doordat ik met de kar al heel wat ongelukken en traumaatjes opgelopen heb.
Ik ben overigens nooit echt bang voor me zelf, meer voor de paarden... Das eigelijk ook wel eigenaardig Verward

Soraya

Berichten: 6875
Geregistreerd: 14-04-01
Woonplaats: Hoogvliet

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-07-01 16:51

pfffffff, ik ben ook een keertje heel hard gevallen buiten! Ik had mn pols kunnen breken (wat zeik ik iig? Mijn pols breken! Jeetje wat erg!! Lachen ) Maar er was al snel hullup! Was wel eng, maar als je die andere verhalen leest, is die van mij er nix bij!

xxx soraya

Hardcore-Soldier
Hardcore-fan#18
Respect2all

Gast4532
Berichten: 67019
Geregistreerd: 13-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-07-01 17:01

Ik stapte vroeger ook overal op. Nu niet meer maar dat komt omdat ik nu ook niet meer bij een handelstal rij anders zou ik het geloof ik nog wel doen. je bent dan zo gewend om elke dag op vreemden paarden te stappen.
Ik denk er natuurlijk ook wel eens aan dat het mis kan gaan maar dat denk ik ook als ik in de auto of op de fiets zit.
natuurlijk word je wel met bijde benen op de grond gezet als het dichtbij jezelf gebeurd maar als ik er steeds aan moest denken was paardrijden ook niet leuk meer.
Ik ken iemand die zen been gebroken had omdat ie van de stoeprand Lachen afgevallen was
en ik kende iemand die van de trap gevallen was en het niet meer kan navertellen.Als het men tijd is om naar het hiernaarmaals te gaan komen ze me toch wel halen,al lig ik in bed te slapen.

Fitzroy
Berichten: 16908
Geregistreerd: 11-01-01

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-07-01 19:54

Het maakt mij niet zoveel uit, ik stap alleen niet op paarden die echt onbetrouwbaar zijn en je doelbewust proberen eraf te mikken. Die zijn er gelukkig niet echt veel.
Voor de rest kan joligheid, bokken en steigeren me niet zoveel schelen.

Maar ik ben dan bv. weer geen held in het springen doordat ik er een paar keer naast heb gelegen, dus dat is wel weer laf!

In principe stap ik dus op ieder paard.

Uniek

Berichten: 404
Geregistreerd: 03-06-01
Woonplaats: nederland

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-07-01 21:31

ai, ja hier nog zo'n gek, het boeit mij niet zo veel waar ik op rijdt, gewoon een beetje gek doen is toch leuk? Maar ja, het moet niet te gevaarlijk worden. Het blijven paarden, een paard van 40 kan ook nog bokken hoor!
Maar hoe gaat het nou met dat meisje die er is afgevallen? Waar dit eigenlijk over begonnen is dus?

ikke

Berichten: 26112
Geregistreerd: 06-03-01
Woonplaats: next to nowhere

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-07-01 21:44

Ik was er te laat bij om echt overal op te klimmen, maar als er op de manege een nieuw paard was was ik er als de kippen bij om het uit te proberen. Maar als ik nu eens zes stappen achteruit doe en het eens van een afstand bekijk: eigenlijk is het niet altijd verstandig om het te doen, er komen op die manier toch met eenige regelmaat paarden in handen van mensen die niet goed kunnen rijden, met alle gevolgen van dien. Ik snap de kick van een paard wat na 2 uur of zo toch voor je wil werken, maar als je dat nu elke dag met dat paard moet doen? Voel je niet aangevallen, zo bedoel ik het niet, maar eigenlijk houden we op deze manier wel levensgevaarlijke paarden in stand die eigenlijk alleen in handen van een doorgewinterde prof nog iets kunnen, en zelfs dat kun je in twijfel trekken.
Ik begrijp de kick die je ervan krijgt, herken het ook wel een beetje, maar toch.......


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: BrittMicky, Poffie, Vagabondo en 10 bezoekers